Ο δημοτικός προϋπολογισμός είναι το τοπικό παράρτημα του βαθιά ταξικού κρατικού προϋπολογισμού, τονίζει σε ανακοίνωση ο επικεφαλής τς Λαϊκής Συσπείρωσης Μανούσος Μανουσογιάννης επισημαίνοντας μεταξύ άλλων ότι «Μόλις το 34,5% (12,3 εκ) των τακτικών εσόδων είναι η κρατική χρηματοδότηση, παρά την κρατική φοροληστεία και τα ματωμένα πλεονάσματα. Όλα το υπόλοιπο 65,5% (23,4 εκ) φορτώνουν στους δημότες. Περιμένουν μάλιστα κάπου 2 εκ παραπάνω καθώς οι περυσινές αυξήσεις των τελών δεν εισπράχτηκαν απ’ την αρχή του 2025.
Κι όλα αυτά όταν από τους νομοθετημένους κρατικούς τακτικούς πόρους στο Ρέθυμνο αναλογούν 40-43 εκ. ευρώ. Αλλά δεν δόθηκαν ποτέ από τις κυβερνήσεις ΝΔ, ΠΑΣΟΚ, ΣΥΡΙΖΑ και τα στελέχη τους, που συστηματικά τους κάνουν πλάτες στην ΚΕΔΕ και τους δήμους.
Ότι κινείται φορολογείται για να συγκεντρωθούν τα 25 εκ. Τέλη καθαριότητας, οδοφωτισμού, στάθμευσης, τροφεία στους παιδικούς, αντίτιμα στη χρήση χώρων και υπηρεσιών, εισφορές, συνδρομές σε ΚΑΠΗ, πολιτικός γάμος, «διόδια» στις παραλίες, πρόστιμα, παράβολα και ότι άλλο μπορεί να φανταστεί κανείς. Άσυλο όμως για τους ξενοδοχειακούς ομίλους, που παρά τα αλλεπάλληλα ρεκόρ τους με 1,5 εκ ξεμπερδεύουν με τα τέλη παρεπιδημούντων».
Στην αναφορά του για τα σχολεία που η κατάσταση είναι κυριολεκτικά στο κόκκινο αναφέρει: «Ο δήμος λέει δίνει εκατοντάδες χιλιάδες ευρώ για τα σχολεία. «Μόνο αν έχετε μαύρα βιβλία και ταμεία» του απαντήσαμε. Για να παραδεχτεί πως τέτοια δεν έχουν. Γιατί βλέποντας τις εγγραφές του Π/Υ (που πλέον ξεχωρίζει τα οικονομικά των σχολείων) το 2025 ο κρατικός Π/Υ έδωσε για τα 90 σχολεία μόλις 1,750 εκ ευρώ (επισκευές 245 χιλ., λειτουργικά 870 χιλ., σχολικές καθαρίστριες 634 χιλ.). Οι συνολικές δαπάνες των σχολείων την ίδια χρονιά ήταν 1.774 χιλ.
Δηλαδή οι δαπάνες που ΕΓΙΝΑΝ για τα σχολεία ήταν μόλις 24 χιλ. πάνω από την κρατική χρηματοδότηση που κι αυτά καλύφτηκαν από τα έσοδα των κυλικείων (αν δεν περίσσεψαν κιόλας). Ο Δήμος από ίδιους πόρους δεν έβαλε δεκάρα τσακιστή».
Καταλήγοντας ο κ. Μανουσογιάννης σημειώνει ότι: «Αυτό τον δρόμο υπηρετεί η δημοτική πλειοψηφία και με τον Π/Υ της και με την όλη πολιτική της. Κι επειδή στο μεϊντάνι άρχισαν ήδη να κυκλοφορούν ονόματα επίδοξων δημοτικών διαδόχων, εκείνο που κρίνει την ήρα από τον σίτο δεν είναι τόσο οι καλές οι κακές συμπεριφορές αλλά η στάση απέναντι στο κεντρικό δίλημμα: Με τον λαό και τις ανάγκες του ή με την πολιτική που στηρίζει τα κέρδη των λίγων;
Στους έξι δήμους που η Λαϊκή Συσπείρωση είναι πλειοψηφία, δεν έχουμε σοσιαλιστικές νησίδες. Τέτοιες σ’ ένα καπιταλιστικό κράτος δεν υπάρχουν. Δίνουμε όμως καθημερινά την μάχη μαζί με τον λαό. Εξαντλούμε τις δυνατότητες φοροελάφρυνσης του και είσπραξης από τους έχοντες. Έχουμε μηδενικά τροφεία στους παιδικούς σταθμούς, πολύ φτηνό νερό, διευρύνουμε την πρόσβαση στον πολιτισμό, τον αθλητισμό, στις δημόσιες υποδομές χωρίς εισπράκτορες και αντίτιμα. Διεκδικούμε έργα που υπηρετούν τις ανάγκες του. Απειθαρχoύμε στον νόμο Βορίδη, που θέλει να μπαίνουμε εμπόδιο στην πρόσληψη εργαζομένων που δικαιώθηκαν δικαστικά.
Φέτος ξεκινά η κατασκευή του ειδικού σχολείου στο ΚΕΓΕ. Έργο εμβληματικό και για την ανάγκη που υπηρετεί αλλά και για τον τρόπο που καταχτήθηκε. Ως Λαϊκή Συσπείρωση νιώθουμε περήφανοι γιατί μαζί με τους γονείς και εκπαιδευτικούς μπήκαμε στην πρώτη γραμμή της διεκδίκησής του. Κόντρα στις θεωρίες πως «είναι πολλά 9 εκ. για 115 παιδιά», τις τρικλοποδιές του plan B και τις απόπειρες διάσπασης. Είναι εμβληματικό γιατί δείχνει τον δρόμο στο λαό να διεκδικήσει και να καταχτήσει το δίκιο του. Γιατί αν περιμένει να του το προσφέρουν δήμαρχοι και κυβερνήσεις … ούτε στην Δευτέρα Παρουσία».
