«Να βρεθεί ένας τρόπος να συντονιστούμε καλύτερα για να γίνονται πιο γρήγορα οι διαδικασίες. Να δούμε πως οι φορείς όλοι μπορούμε να δώσουμε μια λύση. Έτσι ώστε όταν ζητάμε κάτι τον Σεπτέμβριο να μην έρχεται τον Δεκέμβριο», τονίζουν οι διευθυντές
Σοβαρό εμπόδιο στην ομαλή λειτουργία των σχολικών μονάδων του δήμου έχει διαπιστωθεί πως είναι η κατάργηση των σχολικών επιτροπών από το καλοκαίρι του 2024, και η μεταφορά της οικονομικής διαχείρισης των αναγκών των σχολείων στα χέρια των υπηρεσιών του δήμου. Το τμήμα Παιδείας και η Οικονομική Υπηρεσία συνεργαζόμενα προσπαθούν να φέρουν εις πέρας τη νέα αποστολή τους όμως όπως φαίνεται η νέα συνθήκη «πάει» τις όλες διαδικασίες εξαιρετικά αργά. Μέχρι πρότινος γινόταν η διάθεση των κονδυλίων στα σχολεία και οι διευθυντές τα διαχειρίζονταν σε συνεργασία με τη σχολική επιτροπή. Οι διαδικασίες όπως επισημαίνουν όλοι οι διευθυντές των σχολείων τότε ήταν πολύ πιο απλουστευμένες. Τώρα, από την αγορά γραφικής ύλης, ή την αποκατάσταση μικροζημιών αλλά και σε άλλες σοβαρότερες περιπτώσεις που πολλές φορές κρίνονται και κατεπείγουσες μιας και τίθενται θέματα ασφάλειας των παιδιών και του προσωπικού του σχολείου, όλα περνάνε από πολλαπλά στάδια ελέγχου και εγκρίσεων μέχρι να ικανοποιηθούν.
Παρόλο που τα σχολεία λαμβάνουν μια πάγια προκαταβολή για να καλύψουν επείγουσες ανάγκες, – το ποσό αρχικά ήταν 500€ για όλα τα σχολεία και έπειτα τροποποιήθηκε στα 1.000€ για συγκεκριμένης δυναμικότητας σχολικές μονάδες – οι αυστηροί περιορισμοί και η αβεβαιότητα που έχουν οι διευθυντές γύρω από την αξιοποίηση του ποσού αυτού έχουν οδηγήσει πολλούς ακόμη και να διστάζουν να τη χρησιμοποιήσουν. Αυτό γιατί κάποιος διευθυντής δεν μπορεί να χρησιμοποιήσει αυτά τα χρήματα χωρίς προηγουμένως να υποβληθεί σε διαδικασία ελέγχου. Ειδικότερα, θα πρέπει πρώτα να ελεγχθεί ότι οι δαπάνες που θέλει να κάνει δεν υπάγονται στους λεγόμενους «κωδικούς» του δήμου. Σε περίπτωση που οι δαπάνες υπάγονται σε «κωδικούς» του δήμου, η διαδικασία λέει ότι ο δήμος είναι αρμόδιος να προχωρήσει στην προκήρυξη διαγωνισμού προκειμένου να καλύψει δαπάνες αγοράς εξοπλισμού ή την παροχή υπηρεσιών και σε αυτόν τον διαγωνισμό θα συμπεριληφθούν οι δαπάνες για τα σχολεία.
Το αποτέλεσμα είναι η καθημερινή υπολειτουργία πολλών σχολείων, η αδυναμία κάλυψης ζωτικών αναγκών και μια γενικότερη αίσθηση εγκατάλειψης, ιδιαίτερα σε σχολικές μονάδες με αυξημένες απαιτήσεις, όπως για παράδειγμα τα ΕΠΑΛ και το Εργαστηριακό Κέντρο, το οποίο καλύπτει μάλιστα τις ανάγκες όλων των εκπαιδευτικών μονάδων επαγγελματικής εκπαίδευσης της πόλης. Μιλάμε για σχολεία, στα οποία ο κεντρικός άξονας της λειτουργίας τους είναι τα εργαστηριακά μαθήματα, η πρακτική άσκηση. Πως θα μπορέσουν αυτά τα σχολεία να διεκπεραιώσουν τον σκοπό τους όταν δεν διαθέτουν τον κατάλληλο υλικοτεχνικό εξοπλισμό; Όπως θέτει χαρακτηριστικά το ερώτημα η κ. Μαρία Μπρόκου, διευθύντρια του 2ου ΕΠΑΛ, αν για παράδειγμα μιλάμε για την ειδικότητα της «κομμωτικής τέχνης» πως θα λάβουν οι μαθητές τις κατάλληλες γνώσεις χωρίς σαμπουάν ή βαφές εφόσον για να παραλάβουν αυτά τα υλικά πρέπει να περάσουν το βάσανο της γραφειοκρατίας και η μέχρι τώρα εμπειρία λέει ότι δεν έρχονται στην ώρα τους.
Η κ. Μπρόκου, απαντά η ίδια στο ερώτημα λέγοντας πως πλέον τα εργαστήρια στα ΕΠΑΛ εξαιτίας του ότι δεν μπορούν οι ανάγκες τους να περιμένουν τις διαδικασίες του δημοσίου, τη διενέργεια διαγωνισμών κ.λπ. αναγκάζονται οι υπεύθυνοι να βασίζονται πολύ στις ιδιωτικές πρωτοβουλίες που βοηθάνε και καλύπτουν μεγάλο μέρος των αναγκών τους. «Σε κάποιο βαθμό τα πράγματα λειτουργούν με ιδιωτική πρωτοβουλία. Με πλάγια μέσα δηλαδή έχουμε φτάσει στο σημείο να κάνουμε ό,τι πρέπει να φτιάξουμε τις εγκαταστάσεις για να μπορέσει να λειτουργήσει ο εξοπλισμός και τα εργαστήρια μας», αναφέρει η ίδια.
Όπως μας έχει περιγράψει και ο κ. Νίκος Βασιλόπουλος, διευθυντής του Εργαστηριακού Κέντρου ΕΠΑΛ Ρεθύμνου, τα εργαστήρια λειτουργούν με οικονομία στη χρήση των υλικών ώστε να μπορούν να υπάρχουν «καβάτζες» αν χρειαστούν αλλά και φαντασία και ευρηματικότητα ώστε να εξοικονομούνται όσο περισσότερο γίνεται τα υλικά των εργαστηρίων.
Η κ. Μπρόκου χαρακτηριστικά αναφέρει την υποβάθμιση που δέχεται ο δημόσιος χαρακτήρας των σχολείων περιγράφοντας το εξής: «Ξέρετε τι κάνουμε για να πραγματοποιήσουμε τα εργαστήρια τεχνολογίας και τροφίμων; Μαζεύουμε τα μπουκάλια και τα αλουμινοκουτάκια και τα πηγαίνουμε στην ανακύκλωση και παίρνουμε τα κουπόνια για να αγοράσουμε τα υλικά που χρειαζόμαστε. Είναι δυνατόν εν έτει 2025 να λειτουργούμε έτσι;», τονίζει και συμπληρώνει, πως στο 2ο ΕΠΑΛ μάλιστα εδώ και δύο χρόνια υπάρχει εξοπλισμός ιδιαίτερα ακριβός για τις ανάγκες των εργαστηρίων της ειδικότητας των γεωπόνων, ο οποίος παραλήφθηκε, όμως απαιτούσε ειδικές συνθήκες προκειμένου να λειτουργήσει αλλά και να προστατευθεί από φθορές. Συγκεκριμένα όπως εξήγησε για να λειτουργήσει απαιτούσε εργασίες υδραυλικές και ηλεκτρολογικές και όπως περιγράφει από τον Σεπτέμβριο μέχρι και σήμερα δεν έχουν ολοκληρωθεί οι εργασίες εξαιτίας των αργών διαδικασιών της νέας οικονομικής πραγματικότητας των σχολείων. «Ακόμα περιμένουμε από τον Σεπτέμβριο που ήρθαν και φέρανε τον πάγκο, τον υπάλληλο να κάνει την υδραυλική εγκατάσταση. Και έτσι έχουμε ένα εργαστήριο το οποίο δεν λειτουργεί γιατί δεν έχει νερό».
Από την άλλη, χαρακτηριστική είναι και η κατάσταση που περιγράφει ο κ. Βασιλόπουλος κατά την οποία στα 30 εργαστήρια που λειτουργούν στο Εργαστηριακό Κέντρο, μόλις χθες κατέφτασε μέρος του υλικοτεχνικού εξοπλισμού για τα εργαστήρια του τομέα υγείας (ενός εκ των πέντε στο σύνολο που λειτουργούν εκεί). Ο ίδιος επισημαίνει πως οι ανάγκες έχουν γνωστοποιηθεί στον δήμο ακόμη και πριν τον Σεπτέμβριο όμως οι σχετικοί διαγωνισμοί έγιναν τον Οκτώβριο, με αποτέλεσμα να βρισκόμαστε λίγο πριν το τέλος του έτους και να υπάρχουν ακόμα σοβαρές εκκρεμότητες. «Οι ανάγκες μας είναι καταχωρημένες από πέρυσι», αναφέρει.
Ο κ. Βασιλόπουλος τονίζει πως η θέληση του δήμου να βοηθήσει δεν αμφισβητείται από κανέναν. Όμως ο ίδιος επισημαίνει ότι εφόσον η συνθήκη είναι αυτή πια, χρειάζεται να βρεθεί ένας τρόπος τουλάχιστον οι διαδικασίες να κινούνται πιο γρήγορα, αίτημα που διατυπώνεται από όλους τους διευθυντές. «Να βρεθεί ένας τρόπος να συντονιστούμε καλύτερα για να γίνονται πιο γρήγορα οι διαδικασίες. Να δούμε πως οι φορείς όλοι μπορούμε να δώσουμε μια λύση. Έτσι ώστε όταν ζητάμε κάτι τον Σεπτέμβριο να μην έρχεται τον Δεκέμβριο. Γιατί είναι για τα παιδιά. Δεν είναι κάτι άλλο το θέμα. Είναι για να δουλέψουμε τα εργαστήρια».
