Τα Μαθήματα Φωτογραφίας Ρεθύμνου παρουσιάζουν τη νέα τους έκθεση με τίτλο «Spaces», στη βόρεια εξωτερική πλευρά του Δημοτικού Κήπου, με επιμέλεια του Μανώλη Καραταράκη. Τα εγκαίνια της έκθεσης θα πραγματοποιηθούν την Τρίτη, 21 Ιουλίου, στις 19:30 μ.μ. Η έκθεση θα διαρκέσει μέχρι 31 Αυγούστου 2026.
Στην έκθεση λαμβάνουν μέρος οι:
Παντελής Αλεβυζάκης, Μαρία Ανδρουλιδάκη, Κατερίνα Γιαχακοπούλου, Χρυσούλα Δημητρακάκη, Δέσποινα Ζωγραφάκη, Εύα Θεοφιλοπούλου, Ιωάννα Καλούδη, Αντώνης Κασσωτάκης, Ειρήνη Καυκαλάκη, Φωτεινή Κουγλέρη, Ραφαέλα Kουτάντου, Μανώλης Λιουδάκης, Αλεξάνδρα Μάνστον, Παναγιώτης Μερτζιάνης, Λίτσα Μουρτζανού, Μαριαλένα Πανταζίδου, Ιζαμπέλλα Παπαδάκη, Ελένη Περπιράκη, Ελένη Σαμψών, Κασσιανή Στεφανάκη, Ελβίρα Τάτση, Βούλα Φιλιππάκη, Σοφία Φινδριλή, Ιωάννα Χάσικου, Μελίντα Χρηστέλλη, Ξανθή Ψυχογυιού.
Στο σημείωμα της έκθεσης ο επιμελητής αναφέρει:
«Ο χώρος δεν αποτελεί απλώς μια γεωγραφική ή αρχιτεκτονική συνθήκη. Είναι ένα πεδίο εμπειριών, μνήμης και νοήματος, ένας ζωντανός τόπος όπου η ανθρώπινη παρουσία εγγράφει τα ίχνη της. Κάθε χώρος, δημόσιος ή ιδιωτικός, διαμορφώνεται όχι μόνο από τα φυσικά του όρια αλλά και από τις σχέσεις, τις προσδοκίες και τις αφηγήσεις που αναπτύσσονται μέσα σε αυτόν.
Ο δημόσιος χώρος είναι ο τόπος της συνάντησης με τον Άλλον. Δρόμοι, πλατείες, σταθμοί και περάσματα συνθέτουν ένα συνεχώς μεταβαλλόμενο σκηνικό, όπου η ατομική εμπειρία συναντά το συλλογικό βίωμα. Εκεί η κίνηση, η παρουσία και η απουσία συνυπάρχουν, δημιουργώντας ένα πλέγμα ανθρώπινων ιστοριών που διασταυρώνονται και αλληλεπιδρούν.
Στον αντίποδα, ο ιδιωτικός χώρος λειτουργεί ως προέκταση της προσωπικής ταυτότητας. Είναι το πεδίο της οικειότητας, της περισυλλογής και της μνήμης. Τα αντικείμενα, το φως, οι σιωπές και οι μικρές λεπτομέρειες συνθέτουν ένα εσωτερικό τοπίο, όπου ο άνθρωπος διαπραγματεύεται τη σχέση του με τον εαυτό του και τον κόσμο.
Η έκθεση «Space» προσεγγίζει τον χώρο ως μια δυναμική και πολυδιάστατη έννοια. Οι φωτογραφίες δεν αποτυπώνουν μόνο τόπους, αλλά τρόπους κατοίκησης, μορφές παρουσίας και ίχνη εμπειρίας. Αναζητούν τις αόρατες συνδέσεις ανάμεσα στο σώμα και το περιβάλλον, ανάμεσα στην αρχιτεκτονική δομή και το ανθρώπινο βίωμα.
Μέσα από αυτή τη διαδρομή, ο χώρος αποκαλύπτεται ως κάτι περισσότερο από ένα φυσικό πλαίσιο. Γίνεται φορέας συναισθημάτων, μάρτυρας του χρόνου και καθρέφτης της ανθρώπινης ύπαρξης. Γιατί τελικά, κάθε χώρος αποκτά το νόημά του μέσα από το βλέμμα που τον παρατηρεί και την παρουσία που τον κατοικεί»
