Στέλιος Χαραλ. Κιαγαδάκης: τ. Πρόεδρος Ομίλου Βρακοφόρων Κρήτης (Αετοί της Κρήτης)

Του ΓΙΑΝΝΗ ΧΑΡ. ΚΑΣΩΤΑΚΗ*

• Αυτοί που έφυγαν… αλλά έμειναν

Ο Στέλιος Κιαγιαδάκης γεννήθηκε στην Αργυρούπολη Ρεθύμνου από τον πατέρα του Χαράλαμπο και τη μητέρα του Ευρυδίκη, το 1955. «Έφυγε» νέος τον Μάρτιο τον 2020, δηλαδή 65 χρόνων.

Πάντα με το χαμόγελο τον κέρδιζε τον κόσμο και με τον Όμιλο Βρακοφόρων Κρήτης (κατ’ εμέ: Αετοί της Κρήτης), όσα χρόνια, περίπου 20, ήταν πρόεδρος, άφησε ανεξίτηλο το αποτύπωμά του και άσβεστο το όνομά του στην πορεία της Προεδρίας του μέχρι σήμερα.

Κάθε Πρωτοχρονιά ο Στέλιος με τον Όμιλό του τραγουδούσε τα κάλαντα στον εκάστοτε πρωθυπουργό της Ελλάδος και όλοι οι τηλεθεατές που τον παρακολουθούσαν από τις τηλεοράσεις, περίμεναν με ενδιαφέρον και ανυπομονησία μετά τα κάλαντα, τη «χαρισματική» μαντινάδα του Στέλιου προς τον πρωθυπουργό, ο οποίος χωρίς τον εναγκαλισμό, με χαμόγελο τον ευχαριστούσε και ευχόταν στον όμιλο και στον Στέλιο Κιαγιαδάκη χρόνια πολλά.

Ως πρόεδρος ο Στέλιος με τους Βρακοφόρους γύρισε πολλές πόλεις της Ελλάδας, όπου η λεβεντιά, ο χορός και η εμφάνιση των Βρακοφόρων της Κρήτης, σκορπούσε στους θεατές τον θαυμασμό, τον ενθουσιασμό και με τα παρατεταμένα χειροκροτήματά τους αγκάλιαζαν τον Όμιλο και τη λεβεντιά της Κρήτης που με το αυθεντικό πεντοζάλι και τα ριζίτικα τραγούδια τους μάγευαν. Προτού όμως πάμε και στο εξωτερικό, θα αναφέρουμε ότι ο Όμιλος πραγματοποίησε έντονη παρουσία εκτός από την Αθήνα, τα Χανιά, τη Φορτέτζα Ρεθύμνου, το Καστελόριζο, τη Θεσσαλονίκη, την Κύπρο και άλλες μικρότερες και μεγαλύτερες πόλεις. Ο Στέλιος με τους Βρακοφόρους επισκέφθηκαν τον τάφο του Εθνάρχη Ελευθερίου Βενιζέλου στο Ακρωτήρι Χανίων, τον τάφο του Παύλου Βαρδινογιάννη και άλλα ιστορικά και θρησκευτικά μέρη, όπως ήταν το ιστορικό Αρκάδι, που γιορτάζει στις 8 Νοεμβρίου και που το τίμησαν με την παρουσία τους.

Ο Όμιλος τίμησε με την παρουσία του και μία επέτειο της 28ης Οκτωβρίου, με παρέλαση στη Θεσσαλονίκη ενώ έκανε επίσης την εμφάνισή του σε γιορτή στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών, όπου τίμησε τον «Ζορμπά» τον Μίκη Θεοδωράκη, κ.ά. Στο εξωτερικό η λεβέντικη Ομάδα του Ομίλου των Βρακοφόρων Κρήτης επισκέφτηκε: Το Ευρωκοινοβούλιο στις Βρυξέλλες, το Μόντρεαλ στον Καναδά, τη Μελβούρνη στην Αυστραλία και ίσως και άλλες χώρες και πόλεις που δεν γνωρίζω και ένεκα τούτον ζητώ συγγνώμη από τους «Αετούς της Κρήτης». Οι παραπάνω επισκέψεις και εκδηλώσεις βέβαια αναφέρονται ονομαστικά και εν συντομία.

Θα ήταν βέβαια μεγάλη παράλειψη να μην αναφέρουμε και το κοινωνικό έργο του Ομίλου, όπως τη στήριξή του στην Ογκολογική Μονάδα Παίδων, της «Μαριάννας Β. Βαρδινογιάννη», όπως και τη στήριξη του Ομίλου στο «Όραμα Ελπίδας», ίσως και σε άλλους Ομίλους και μονάδες και άλλα κοινωνικά ιδρύματα.

Με τα παραπάνω βλέπουμε ότι, το πέρασμα του Στέλιου Κιαγιαδάκη από τον Όμιλο, αλλά και γενικά η πορεία των Βρακοφόρων Κρήτης, των «Αετών της Κρήτης», άφησαν και αφήνουν ανεξίτηλο αποτύπωμα στον χρόνο. Στο πατρικό σπίτι του Στέλιου Κιαγιαδάκη στην Αργυρούπολη, το οποίο βρίσκεται στην είσοδο στο Πάνω Χώρι – στο «Σεράγειο» – όπως λεγόταν η περιοχή και στον κήπο του, βρίσκονται ακόμη τα χαλάσματα των Αρχαίων Λουτρών¹, οι Θέρμες, όπως τις ονόμαζαν οι αρχαίοι συγγραφείς ο Γάλλος ΤΗΕΝΟΝ και ο ΡΑSHLΕΥ (1824) και στο σπίτι αυτό του Στέλιου Κιαγιαδάκη φιλοξενήθηκαν πολιτικοί όπως ο Κώστας Μητσοτάκης, αργότερα η Ντόρα Μπακογιάννη κ.ά., αλλά και ηθοποιοί και παρουσιαστές τηλεόρασης όπως η Μενεγάκη, η Μοσχολιού, ο Χάρρυ Κλιν, η Στεφανίδου, η Σεμίνα Διγενή, ο Χαρδαβέλας, ο Ευαγγελάτος, ο Τζανετάκος κ.ά.

Οι σχέσεις του Κιαγιαδάκη και με την Εκκλησία υπήρξαν πραγματικές. Για πολλές χρονιές, κατά τη γιορτή της επετείου της Παναγιάς της Αντιφωνήτριας στα Μυριοκέφαλα, στις 8 Σεπτεμβρίου, με πρωτοβουλία του, η ΕΡΤ μετέδιδε ζωντανά τη Θεία Λειτουργία από τον Ιερό Ναό των Μυριοκεφάλων. Η ανησυχία του Στέλιου και η αγάπη του και το ενδιαφέρον του για το χωριό του και τον κόσμο τον δεν μπορούσε να σταματήσει και το 2002 εκλέχθηκε πρόεδρος τον Δημοτικού Συμβουλίου του δήμου Λαππαίων, που υπήρχε τότε, πριν ενσωματωθεί αυτός ο δήμος με τον δήμο Ρεθύμνης. Την εποχή αυτή δεν γνωρίζω πολλά που έπραξε και για να μην τον αδικήσω δεν θα αναφερθώ, καθόσον βρισκόμουν μακριά από την Αργυρούπολη.

Αυτό όμως που γνωρίζω είναι ότι υπήρξε αληθινός υποστηρικτής του τόπου που γεννήθηκε, γνήσιος Κρητικός, γνήσιος Αργυροπολίτης και γνήσιος άνθρωπος. Αυτό που δεν θα ξεχάσω τόσο από τον Στέλιο Κιαγιαδάκη ως πρόεδρο του Δημοτικού συμβουλίου όσο και από τον τότε δήμαρχο Λαππαίων Ευστάθιο Λουκογεωργάκη, είναι ότι με τίμησαν με την ΠΕΡΓΑΜΗΝΗ ΤΙΜΗΣ για το βιβλίο μου που παρουσίασα: «ΑΡΓΥΡΟΥΠΟΛΗ» το χωριό μου χωριό της Κρήτης» για τη διατήρηση της ιστορικής μνήμης της πάλαι ποτέ ΑΡΧΑΙΑΣ ΛΑΠΠΑΣ και οι ευχαριστίες και οι ευχές μου για τους δυο αυτούς Άρχοντες είναι πολλές. Η σύζυγος του Στέλιου Κιαγιαδάκη, Μαρία και τα δυο παιδιά τους, Αιμιλία και Χαράλαμπος πρέπει να χαίρονται και να υπερηφανεύονται για την πορεία και την προσφορά του συζύγου και πατέρα. Εγώ απλά, σκύβω το κεφάλι με ευλάβεια στον τάφο του Στέλιου Χ. Κιαγιαδάκη και οι ευχές μου για τον παράδεισο και αιώνια μνήμη να τον συνοδεύουν πάντα.