Προθεσμία για να απολογηθούν τη Δευτέρα πήραν ο 54χρονος που πυροβόλησε και σκότωσε έναν 21χρονο το απόγευμα της Τρίτης στην περιοχή της Αμμουδάρας και η 56χρονη σύζυγός του. Ο 54χρονος θεωρούσε τον νεαρό υπεύθυνο για τον θάνατο του γιου του σε τροχαίο που είχε σημειωθεί το 2023 όταν τα δυο παιδιά 17 ετών τότε ενεπλάκησαν σε ατύχημα όταν το ΙΧ που οδηγούσε ο 21χρονος με συνοδηγό τον 17χρονο προσέκρουσε σε κολώνα. Από τη σφοδρή σύγκρουση τα δυο παιδιά τραυματίστηκαν βαριά. Ο γιος του 54χρονου μετά από 19 μέρες νοσηλείας στη ΜΕΘ έσβησε βυθίζοντας στο πένθος την οικογένειά του.
Ο 54χρονος αντιμετωπίζει την κατηγορία της ανθρωποκτονίας από πρόθεση σε ήρεμη ψυχική κατάσταση ενώ η 56χρονη αυτή της άμεσης συνέργειας. Κι οι δυο αντιμετωπίζουν την κατηγορία της παράνομης οπλοφορίας κατά συναυτουργία .Επιπρόσθετα, ο 54χρονος αντιμετωπίζει κατηγορίες για παράνομη οπλοχρησία και οπλοκατοχή.
Εισαγγελέας και ανακρίτρια μετέβησαν για λόγους ασφαλείας χθες το βράδυ στο Αστυνομικό Μέγαρο Ηρακλείου όπου κρατείται το ζευγάρι, για την άσκηση των ποινικών διώξεων.
Συντετριμμένος και μετανιωμένος, δηλώνει ο 54χρονος σύμφωνα με τα όσα δήλωσε στους δημοσιογράφους ο δικηγόρος του Γιώργος Κοκοσάλης, επισημαίνοντας πως ο δράστης δεν κατάφερε ποτέ να ξεπεράσει τον θάνατο του παιδιού του.
Ο συνήγορος υπεράσπισης 54χρονου καθ’ ομολογίαν δράστη ανέφερε πως ο 54χρονος έδρασε εν βρασμώ ψυχής.
«Διανύουμε πράγματι μια τραγωδία, είτε από τη μία είτε από την άλλη πλευρά. Αυτή τη στιγμή η σκέψη μας είναι στην οικογένεια του αείμνηστου Νικήστρατου που δοκιμάζεται αναίτια. Φυσικά είναι πολλαπλώς κατακριτέα η πράξη του εντολέως μου, είναι καταδικαστέα. Εγώ θα κάνω μια έκκληση για κοινωνική ειρήνη και ηρεμία. Ο χρόνος δεν γυρνάει πίσω. Δε θα ήθελα επ’ ουδενί ούτε να ηρωποιηθεί η μία πλευρά, ούτε όμως να καταδικαστεί εκ του προοιμίου και η άλλη. Είναι σύνθετο το φαινόμενο, είναι μια κλασσική μορφή θα έλεγα εγώ χρονίζουσας συνθήκης βρασμού ψυχικής ορμής. Δεν κατόρθωσε ποτέ ο Κώστας (54χρονος) να ξεπεράσει τον αδόκητο θάνατο του παιδιού του. Μαζί με το παιδί του, πέθανε και ο ίδιος. Σας το λέω από την προσωπική εμπειρία που είχα με τον Κώστα όλα αυτά τα χρόνια».
«Έχω την εντύπωση ότι ούτε ο ίδιος γνώριζε τι έκανε», ανέφερε ο κ. Κοκοσάλης, προσθέτοντας πως ο 54χρονος, είπε στους αστυνομικούς της Ασφάλειας Ηρακλείου ότι είναι συντετριμμένος και μετανιωμένος.
«Θέλουμε να κλείσει εδώ αυτός ο κύκλος αίματος. Έχουμε να κάνουμε με σπουδαίες, σοβαρές, πλουραλιστικές και έντονα κοινωνικά διεισδυτικές οικογένειες καταγόμενες αμφότερες από τον Μυλοπόταμο. Θέλω κοινωνική ηρεμία», πρόσθεσε ο κ. Κοκοσάλης.
Μόλις δύο μήνες πριν τη δολοφονία του 21χρονου είχε σημειωθεί το τελευταίο επεισόδιο ανάμεσα στον ίδιο και τον 54χρονο δράστη.
Όπως δήλωσε η δικηγόρος της οικογένειας του 21χρονου, Αλεξάνδρα Σπανάκη, η τελευταία μήνυση που είχε υποβάλλει ο νεαρός ήταν στις 4 Μαρτίου, για επεισόδιο που είχε σημειωθεί λίγες ημέρες πριν, στα τέλη του Φεβρουαρίου. Τότε ο Νικήτας είχε καταγγείλει πως ο 54χρονος είχε παραβιάσει τα ασφαλιστικά μέτρα που του είχαν επιβληθεί μετά το σοβαρό επεισόδιο που είχε σημειωθεί τα Χριστούγεννα του 2024 και πως είχε κινηθεί απειλητικά εναντίον του. «Η μήνυση υπεβλήθη για το επεισόδιο του Φεβρουαρίου, στο οποίο με τον ίδιο τρόπο φέρεται να κυνήγησε το παιδί, το οποίο απεγνωσμένα φώναζε βοήθεια. Κάποια γυναίκα άνοιξε το σπίτι της και το έκρυψε και έτσι σώθηκε προσωρινά. Αλλά από ότι φάνηκε, μόνο προσωρινά», ανέφερε η κ. Σπανάκη. Σύμφωνα με αστυνομικές πηγές, μετά τη μήνυση ο 54χρονος είχε παραδοθεί αυτοβούλως στην αστυνομία, είχε συλληφθεί και στη συνέχεια είχε αφεθεί ελεύθερος με προφορική εντολή εισαγγελέα, ενώ είχαν γίνει και έρευνες στο σπίτι του και είχε κατασχεθεί το κυνηγετικό όπλο που κατείχε νόμιμα.
Σύμφωνα με την κ. Σπανάκη, αυτό ήταν ένα από τα πολλά περιστατικά απειλής σε βάρος του 21χρονου Νικήτα. «Το παιδί αυτό βίωνε εδώ και δυόμισι χρόνια περίπου έναν εφιάλτη. Με συνεχείς παρακολουθήσεις, απειλές. Σε όλο αυτό το διάστημα η οικογένεια βίωνε ένα διωγμό, συνεχείς απειλές λεκτικές και με κινήσεις και με παρουσίες. Είχαν απευθυνθεί επανειλημμένως στην αστυνομία. Δεν ήταν η πρώτη φορά», δήλωσε χαρακτηριστικά.
Σύμφωνα με το CRETA24, η οικογένεια του 21χρονου προσπαθούσε καιρό τώρα να τον πείσει να φύγει από την Κρήτη, λόγω των συνεχών απειλών, χωρίς όμως να τα καταφέρει. Όπως δήλωσε η κ. Σπανάκη, μετά τη δολοφονία του Νικήτα, η οικογένειά του «με πάρα πολύ μεγάλο παράπονο, είπαν ότι κι αν έφευγε, πάλι το παιδί μας δεν θα γλίτωνε τελικά».
Τέλος αναφορικά με το πως θα κινηθεί η οικογένεια του Νικήτα η κ. Σπανάκη δήλωσε με νόημα πως «σέβονται τις διαδικασίες και δεν αυτοδικούν». «Η οικογένεια βιώνει αυτή τη στιγμή ένα δράμα. Και καταλαβαίνετε ότι καταρχήν πρέπει να αντιμετωπίσουν αυτό. Το ζήτημα τώρα των νομικών ενεργειών, προφανώς και θα το προωθήσουμε όπως πρέπει», ανέφερε χαρακτηριστικά.
Στο πένθος έχει βυθιστεί και ο Χώνος Μυλοποτάμου τόπος καταγωγής της οικογένειας του 21χρονου. Εκεί, στον Ιερό Ναό Αγίας Κυριακής, σήμερα Πέμπτη (07/05) συγγενείς φίλοι και συγχωριανοί του 21χρονου θα τον αποχαιρετήσουν, σε κλίμα βαθιάς οδύνης.
Μάλιστα η οικογένεια απευθύνει έκκληση σε όσους βρεθούν στο τελευταίο αντίο στον 21χρονο Νικήτα να φορούν λευκά ρούχα. «Όχι μαύρα για τον άγγελό μας», αναφέρουν χαρακτηριστικά.
Όλα έγιναν μετά το τρισάγιο του ανιψιού θύματος τροχαίου στο ίδιο σημείο που έχασε τη ζωή του ο γιος του 54χρονου
Ανατριχιάζουν τα όσα περιγράφει ο ξάδελφος του 54χρονου καθ’ ομολογίαν δράστης.
Ο Κώστας Βαρότσης, ξάδερφος του 54χρονου έχασε πρώτος το παιδί του με τον ίδιο ακριβώς τρόπο που πέθανε ο 17χρονος Γιώργος Παρασύρης, γιος του 54χρονου: Το παιδί του ξεψύχησε, μετά από τροχαίο, στο οποίο ήταν συνοδηγός, στην παραλιακή λεωφόρο Ηρακλείου, ακριβώς στο ίδιο σημείο, στην ίδια κολώνα και 19 ημέρες μετά από «μάχη» στη Μονάδα Εντατικής Θεραπείας. Τα δύο αγόρια κείτονται στον ίδιο τάφο. Εκεί είχαν πάει την Τρίτη 5 Μαίου οι δύο οικογένειες για το τρισάγιο στη μνήμη του γιου του Κώστα Βαρότση και ανιψιού του 54χρονου. Με δάκρυα στα μάτια και, όπως περιέγραψε στους δημοσιογράφους ο κ. Βαρότσης, ο 54χρονος έφυγε από το νεκροταφείο και μέσα σε 10 λεπτά συναντήθηκε και εκτέλεσε τον 21χρονο Νικήτα που θεωρούσε υπαίτιο για τον θάνατο του παιδιού του.
Ο κ. Βαρότσης με σκυμμένο το κεφάλι και σοκαρισμένος από το έγκλημα, είπε πως όταν έφευγαν από το νεκροταφείο με κατεύθυνση το σπίτι του για να πιουν καφέ στη μνήμη των παιδιών τους, ο 54χρονος συνάντησε τον 21χρονο στον δρόμο και τον εκτέλεσε. «18:30 χωρίσαμε, 18:40 είχε γίνει το κακό. Δεν προλάβαμε να πάμε σπίτι μας», είπε ο κ. Βαρότσης.
Όπως περιγράφει ο ίδιος, ο 54χρονος, από την ημέρα που έχασε τον μοναχογιό του δεν είναι σε καλή ψυχολογική κατάσταση. Πήγαινε πλέον σπάνια και στη δουλειά, στην οποία εργαζόταν με τον Κώστα Βαρότση. Και όποτε πήγαινε, όταν σχολούσε, πρώτα θα επισκεπτόταν το μνήμα των δύο παιδιών και μετά πήγαινε σπίτι.
«Η ψυχική του κατάσταση δεν ήταν καλή, διότι αυτός δεν είχε άλλο παιδί να στηριχθεί. Όλη του η ζωή ήταν αυτό το παιδί», ανέφερε ο ξάδελφος του 54χρονου δράστη.
«Εγώ αυτό που είχα το έχασα» ήταν μερικά από τα λόγια που έλεγε ο 54χρονος στον ξάδελφό του και επίσης χαροκαμένο πατέρα.
«Σκοτώθηκε ο γιος μου και εμένα. Στην ίδια κολώνα, με τα ίδια χτυπήματα, ίδια ώρα. 19 ημέρες ο γιος μου στην εντατική, 19 μέρες ο γιος του. Είναι απίστευτα πράγματα. Συνοδηγός ο γιος μου, συνοδηγός και ο γιος του, χωρίς να φταίμε, μας κυνηγάει η μοίρα», είπε χαρακτηριστικά ο κ. Βαρότσης.
«Η δικαιοσύνη και ο Θεός είναι μεγάλος για να κρίνουν τον κάθε άνθρωπο τι κάνει», πρόσθεσε.
«Η εκδίκηση σπάνια είναι αυθόρμητη και πολύ συχνά προαναγγέλλεται»
Μιλώντας στο κεντρικό δελτίο ειδήσεων της Τηλεόρασης Creta ο καθηγητής Εγκληματολογίας, Νίκος Πασσάς, σχολιάζοντας από εγκληματολογική σκοπιά τη δολοφονία του 21χρονου, έκανε λόγο για μια ενέργεια εκδίκησης η οποία ήταν αποτέλεσμα όπως είπε μιας «μακράς διαδικασίας» κατά την οποία ο δράστης φαίνεται να είχε πάρει ως απόφαση να πράξει έπειτα από τον θάνατο του παιδιού του στο μοιραίο τροχαίο του 2023. Με άλλα λόγια ο καθηγητής κάνει λόγο για μια «προσχεδιασμένη αυτοδικία» με έντονο συναισθηματικό υπόβαθρο, για την οποία όπως λέει υπήρχαν σημάδια τα οποία μπορούσε κάποιος να καταλάβει που θα οδηγούσαν τελικά. «Εγκληματολογικά πέρα από μια πράξη εκδίκησης βλέπουμε το αποτέλεσμα μιας μακράς διαδικασίας. Κατά τα φαινόμενα ο δράστης είχε πάρει αυτή την απόφαση μετά τον θάνατο του παιδιού του και η αδερφή του θύματος το έχει πει ευθέως: Ότι εδώ και τρία χρόνια προσπαθούσε να τον σκοτώσει. Αυτό σημαίνει ότι μιλάμε για περίπου δυόμιση χρόνια συσσώρευσης. Η εκδίκηση σπάνια είναι αυθόρμητη και πολύ συχνά προαναγγέλλεται. Με την τεχνική έννοια δεν έχουμε έγκλημα μίσους που προϋποθέτει στόχευση λόγω ταυτότητας. Εδώ το κίνητρο είναι προσωπικό. Και δεν είναι απλή ψυχρή εκτέλεση με την έννοια κάποιου αποστασιοποιημένου υπολογισμού. Η πράξη είχε διπλό χαρακτήρα. Από τη μια μεριά είχε σαφή προετοιμασία. Βλέπουμε ότι ο δράστης είχε όπλο, μπλοκάρισε το αυτοκίνητο, έριξε 4-6 σφαίρες και από την άλλη μεριά η μανία που αποτυπώνεται από μαρτυρίες που συνέχισε να κλωτσά το σώμα του θύματος ενώ κείτονταν αιμόφυρτο στο έδαφος. Βλέπουμε και η αδερφή του θύματος που περιγράφει ότι το θύμα βγήκε από το αμάξι άρχισε να τρέχει, προσπάθησε να μπει σε ξενοδοχείο που ήταν κλειστό, και τότε ο δράστης άρχισε να πυροβολεί. Θα χαρακτήριζα λοιπόν την πράξη προσχεδιασμένη αυτοδικία με έντονο συναισθηματικό υπόβαθρο», αναφέρει μεταξύ άλλων ο κ. Πασσάς.
Μάλιστα κατά τον καθηγητή το γεγονός ότι ο δράστης παραδόθηκε και παρέδωσε στις αρχές το όπλο του είναι ένδειξη της επίγνωσης των πράξεών του. «Όχι απόλυτης μετάνοιας», σχολιάζει ο κ. Πασσάς συμπληρώνοντας πως «Όταν τον ρώτησαν οι αστυνομικοί γιατί το έκανες; Εκείνος απάντησε χωρίς δισταγμό έκανα αυτό που έπρεπε. Και παρέδωσε το όπλο. Αυτό δείχνει ότι γνωρίζει απολύτως τι έκανε αλλά θεωρούσε την πράξη του δίκαιη από την πλευρά. Δεν κρύβεται, δεν φεύγει, δείχνει την εικόνα κάποιου που έχει ολοκληρώσει την αποστολή του. Ένα είδος ηθικής αυτοδικαίωσης. Που είναι και το ίδιο επικίνδυνο γιατί μπορεί να βρει απήχηση σε όσους βιώνουν παρόμοιες απογοητεύσεις. Διαιωνίζει τη νοοτροπία της βεντέτας».
Το πένθος το οποίο δεν μπόρεσε να διαχειριστεί ο δράστης κατά τις μαρτυρίες, η απουσία θεσμικής ανταπόκρισης καθώς και το πολιτισμικό υπόβαθρο, όπου στις τοπικές κοινωνίες της Κρήτης συχνά προωθείται η ιδέα της εκδίκησης και άτυπα νομιμοποιείται η αυτοδικία, είναι τρεις καθοριστικοί παράγοντες οι οποίοι κατά τον καθηγητή πυροδοτούν και προκαλούν τέτοια αποτρόπαια εγκλήματα στο νησί. Παράλληλα, επεσήμανε η κουλτούρα όπλων και βίας που υπάρχει στο νησί αναπαράγεται από γενιά σε γενιά, με τα παιδιά να μεγαλώνουν βλέποντας το όπλο ως φυσιολογικό μέρος της καθημερινότητάς. «Βλέποντας τη βεντέτα ως τιμή και τη δικαιοσύνη ως αδύναμη», σχολιάζει ο ίδιος συμπληρώνοντας πως «Αυτά δεν αλλάζουν μόνο με αστυνόμευση. Χρειάζονται μακροπρόθεσμα μέσα από την εκπαίδευση μέτρα και προγράμματα».
Παράλληλα, ο καθηγητής επεσήμανε πως τίθενται σοβαρά ερωτήματα για τον ρόλο των θεσμών σε ό,τι αφορά την υπόθεση, καθώς όπως φαίνεται ο δράστης είχε παραβιάσει περιοριστικούς όρους που του είχαν επιβληθεί έπειτα από απειλές προς το θύμα και η οικογένεια του τελευταίου επανειλημμένως είχε απευθυνθεί στις αστυνομικές αρχές. «Αν τα βάλουμε τα πράγματα με χρονολογική σειρά βλέπουμε τον Νοέμβριο του 2023 μόλις 40 μέρες μετά τον θάνατο του παιδιού έχουμε την πρώτη δικογραφία για απειλές και υποκίνηση σε βία. Μετά έχουμε το καλοκαίρι του 2024. Η οικογένεια του θύματος καταγγέλλει απειλές από τον 54χρονο και από τη σύζυγο. Μετά έχουμε τον Δεκέμβριο του 2024: Καταγγελία για απόπειρα ανθρωποκτονίας και οπλοχρησία. Οι αρχές αφαιρούν την κυνηγετική καραμπίνα και επιβάλλουν περιοριστικούς όρους. Μετά το 2025 έχουμε σύλληψη για παραβίαση των όρων. Ξανακυνήγησε τον νεαρό, πέρασε αυτόφωρο και αφέθηκε ελεύθερος πάλι. 4 Μαρτίου 2026 το ίδιο το θύμα καταθέτει μήνυση για νέα παραβίαση της δικαστικής απόφασης μόλις 2 πριν τη δολοφονία. Παρόλα αυτά έχουμε μέτρα τα οποία δεν πάρθηκαν, τον δράστη να κυκλοφορεί ελεύθερος, οπλισμένος χωρίς να έχει ελεγχθεί αν είχε πρόσβαση σε κάτι άλλο. Η οικογένεια του θύματος το είχε πει ανοικτά: Τα τελευταία τρία χρόνια είχαμε πάει στην αστυνομία αλλά δεν έκανε τίποτα. Όταν έχουμε προβληματικά και ασυνεπώς εφαρμοζόμενα κανονιστικά πλαίσια τα οποία μπορούν να οδηγήσουν σε βίαιες αντιδράσεις από τα άτομα που αισθάνονται εγκαταλελειμμένα από τους θεσμούς στη δική μου δουλειά αυτά τα ονομάζω δυσνομία», αναφέρει ο καθηγητής μεταξύ άλλων τονίζοντας πως «Είναι ανησυχητικό μήνυμα όταν οι θεσμοί φαίνονται ανίκανοι να προστατευόσουν».
Κλείνοντας ο κ. Πασσάς τονίζει πως η κοινωνία που θρέφει αυτά τα εγκλήματα είναι και η ίδια η κοινωνία που έχει μέσα της πόρους για αλλαγή. «Η Κρήτη δεν είναι μόνο ο τόπος της βεντέτας. Είναι και ο τόπος του σασμού, της συμφιλίωσης, ανθρώπων που έχουν μπει στη μέση και έχουν σταματήσει κύκλους αίματος αιώνων. Αυτή η παράδοση υπάρχει. Εκεί πρέπει να χτίσουμε και οι κοινωνίες αλλάζουν όταν έχουν πάρει απόφαση ότι κανένα παιδί δεν πρέπει να τρέχει για τη ζωή του σε δρόμο της γειτονιάς».
