Η δουλειά που γίνεται στις ακαδημίες του Άρη Ρεθύμνου αποδίδει καρπούς. Προφανώς και το ποσοστό της επιτυχίας ενός μικρού ή μεγάλου συλλόγου να φτάσουν να ανδρωθούν οι ποδοσφαιριστές του είναι πολύ μικρό όμως, ο Θανάσης Θωμάς αποτελεί την απτή απόδειξη ότι αυτό το ποσοστό υπάρχει και παρουσιάζει μεγάλες δυνατότητες να φτάσει ως το τέρμα…
Ο ίδιος άλλωστε έχει τα φωτεινά παραδείγματα που δεν απέχουν και πολύ ηλικιακά από εκείνον… Ο Γιάννης Αποστολάκης είναι 20 χρονών και ο Γιάννης Θεοδοσουλάκης 21…
Με αφορμή το θέμα του προς τον νεαρό άσο, θα πρέπει να τονίσουμε ότι ο Θανάσης που σήμερα είναι 16 ετών (έχει γεννηθεί το 2010) και αγωνίστηκε με περισσή άνεση στην Κ17 της ΠΑΕ, συνεχίζει την παράδοση των καλών επιθετικών από το Ρέθυμνο (όπως τα δύο παιδιά που προαναφέραμε). Ο νεαρός Θωμάς είναι ακραίος, έχει χαμηλό κέντρο βάρους, είναι ταχύς και παράλληλα εκρηκτικός και στην Κ15 της ΠΑΕ ΟΦΗ ¨έκανε… “παπάδες” όπως λέμε και στην καθομιλουμένη.
Μπάλα μέχρι να βραδιάσει
Σαν παιδιά μιας άλλης εποχής και πριν έρθει αυτή η στιγμή να φτάσει ως το Ηράκλειο και να μπει στο μικροσκόπιο των σκάουτερς, έπαιρνε μια μπάλα -εκτός των ωρών προπόνησης της ακαδημίας- περπατούσε μια απόσταση 3 χιλιομέτρων και έφτανε στο γήπεδο των Μισιρίων όπου έπαιζε με τους φίλους του μέχρι να βραδιάσει.
Μέσα από τα πρωταθλήματα υποδομής αλλά και από τις αναμετρήσεις των μικτών ομάδων, ο σκάουτερ της σχολής του Ολυμπιακού στην Κρήτη, ο Βασίλης Νικολουδάκης, διέκρινε τα προσόντα του. Το ξεπέταγμά του, το ποδοσφαιρικό του θράσος, την δεινότητά του ως σκόρερ. Στη Μικτή ήταν συμπαίκτης με ένα άλλο παιδί που χτίζει τα δικά του όνειρα στην ακαδημία της ΠΑΕ Ολυμπιακός αυτό το διάστημα, τον Χριστάγγελο Χρηστίδη. Οι δύο τους αποτέλεσαν την “πυροβολαρχία” της Μικτής Ρεθύμνου εξ ου και η πολύ καλή τους πορεία για δύο έτη.

Ο Ολυμπιακός, ο ΟΦΗ, η άκρατη φιλοδοξία
Παρά το πρέσινγκ από πλευράς Ολυμπιακού (είχε κάνει κάποια δοκιμαστικά όπου ομολογουμένως είχε εντυπωσιάσει), τελικά, ο Θανάσης επέλεξε τον ΟΦΗ. Μικρός γαρ, μόλις 13 χρονών, αποφάσισαν οικογενειακώς ότι θα έπρεπε να βρίσκεται κάπου κοντά σε χιλιομετρική απόσταση από το Ρέθυμνο. Παράλληλα, ο ΟΦΗ αυτή την εποχή ζει σπουδαίες μέρες σε επίπεδο ακαδημιών ελέω της παρουσίας του Γιώργου Μπαστάκη και φυσικά του Θ. Ελευθεριάδη που βρισκόταν ως επικεφαλής Ακαδημιών στο δίκτυο του ΟΦΗ. Η διοίκηση του επίσημου Άρη έστειλε τον μικρό Θανάση με τις ευλογίες της κι εκείνος φρόντισε να μην τους διαψεύσει…
Η ομάδα Κ15 της ΠΑΕ ΟΦΗ αποτέλεσε ένα όνειρο που άρχιζε να γίνεται πραγματικότητα. Η είσοδος σε μια ΠΑΕ που δούλευε επαγγελματικά, τον γοήτευσε… “Έμεινα έκπληκτος” ανέφερε χαρακτηριστικά Παράλληλα έκανε λόγο για το αγκάλιασμα που υπήρξε από πλευράς των υπόλοιπων παικτών της ομάδας. Γρήγορα κατάλαβαν όμως κι εκείνοι ότι ο Θανάσης είναι ένα παιδί που έχει όλα τα φόντα να ανέβει στις παραπάνω ηλικιακές κατηγορίες γιατί η προσαρμογή του ήταν άμεση.
Δύο χρόνια μετά, στην Κ17 όπου φέτος αγωνίστηκε ως μικρός, ήταν 2ος σε συμμετοχές με 1700 λεπτά παίζοντας σε 26 ματς και σκοράροντας 4 τέρματα. Ο 16χρονος Ρεθεμνιώτης ξέρει ότι η κερκόπορτα ενός επαγγελματικού συμβολαίου είναι κοντά αλλά είναι βαριά και πρέπει να τη χτυπήσει πολλές φορές για να ακούσουν οι άνθρωποι “της πίσω πλευράς”.
Εκείνος όμως φαίνεται να μην πτοείται. Έχει το κίνητρο κάνοντας τους γονείς του οι οποίοι του συμπαραστέκονται με κάθε τρόπο να νιώθουν σίγουροι ότι δεν θα αφήσει την ευκαιρία που θα του παρουσιαστεί. Είναι βλέπετε, από εκείνα τα παιδιά που δημιουργούν προσδοκίες στον εαυτό τους που διαθέτουν τη φλόγα του ποδοσφαιριστή που θέλει να φτάσει στο όνειρο και το σημαντικότερο… Ξέρουν το πέρασμα που οδηγεί στον τελικό στόχο.

Όλο και πιο ψηλά ο πήχης
Τί χρειάζεται για να φτάσει μέχρι τα όνειρά του..; Μα φυσικά να φροντίζει κάθε φορά που πάει να τα αγγίξει “να ανεβάζει το ουρανό του πιο ψηλά”… Είναι άλλωστε και η συμβουλή που του έδωσαν όλοι οι προπονητές του από τον Άρη: ”Μην τα παραπατάς ποτέ. Πολλή δουλειά και συνεχή προσπάθεια.”
Ο ίδιος άλλωστε ομολογεί ότι: «Η ακαδημία του Άρη Ρεθύμνου έπαιξε πολύ σημαντικό ρόλο στη ζωή μου. Εκεί ξεκίνησα το ποδόσφαιρο και πήρα πάρα πολλά εφόδια. Οι προπονητές και οι συμπαίκτες μου με βοήθησαν να γίνω καλύτερος άνθρωπος. Ήμασταν μια μεγάλη παρέα, περνούσαμε όμορφες στιγμές μέσα και έξω από το γήπεδο και αυτό με διαμόρφωσε σαν χαρακτήρα.»
Σε μια διαρκή ανάβαση
Ο Θανάσης Θωμάς όπως κι άλλα παιδιά στην ηλικία του βρίσκεται στην ανάβαση, σε μια διαρκή προσπάθεια όπου πολλές φορές το πολύ δεν είναι αρκετό…
Ο ίδιος λαμβάνει οδηγίες και συμβουλές από τους προπονητές του ΟΦΗ για να βελτιωθεί και να εξελιχθεί. Ξέρει ότι χρειάζεται λίγη παραπάνω δουλίτσα στην τεχνική, ότι ο ενθουσιασμός του (που είναι πολύ φυσιολογικό σε αυτή την ηλικία) θα πρέπει να χαλιναγωγείται αλλά ίσως είναι κι αυτό το αυθόρμητο που αν δεν το είχε, ίσως να μην γράφαμε για εκείνον σήμερα…
Ο ενθουσιασμός του φτάνει μέχρι τις εθνικές ομάδες. Είναι κάτι που θέλει να πετύχει αλλά παράλληλα που πρέπει να παλέψει πολύ για να το κατακτήσει και πολύ δε περισσότερο για να το διατηρήσει. Σε αυτό το σημείο θα πρέπει να τονίσουμε ότι θα είχε πραγματώσει κι αυτόν τον στόχο πριν από περίπου 15 μήνες όμως ένας τραυματισμός στάθηκε κομβικός για να του το στερήσει. “Προς στιγμή” θα πούμε εμείς…









