Πολλές φορές αναρωτιέται ο κόσμος τι είναι τελικά η πολιτική; Είναι μια από τις μεγαλύτερες ανθρώπινες εφευρέσεις! Είναι η ικανότητα να τάζεις λαγούς και πετραχήλια, ποτάμια, λιμάνια και γέφυρες και όταν βγεις να προσπαθείς να δικαιολογηθείς στον κόσμο γιατί δεν τα έκανες! Αλλά είναι και η τέχνη του να σε επισκέπτονται οι πολιτικοί κάθε τέσσερα χρόνια, για να σου θυμίσουν πόσο σημαντικός είσαι, και τα υπόλοιπα τρία χρόνια να σου υπενθυμίζουν πόσο μικρός είσαι μπροστά στις αποφάσεις τους! Με αθλητικούς όρους είναι το μοναδικό άθλημα όπου οι παίκτες αλλάζουν ομάδες μόνο όταν χάνουν τα προνόμιά τους, και οι κανόνες αλλάζουν στη μέση του αγώνα, για να βγουν «εκτός με οφσάιντ» οι αντίπαλοι!.
Η προεκλογική περίοδος έχει ήδη ξεκινήσει και οι πολιτικοί αντίπαλοι κλασσικά σφάζονται μεταξύ τους, μπας και καταφέρουν να κερδίσουν λίγα ψηφαλάκια παραπάνω, που θα τους οδηγήσουν στη βουλή, με ότι αυτό συνεπάγεται…
Πρόσφατα ακούσαμε τον «αλάνθαστο, υπερτίμιο και τέλειο υπουργό» Άδωνη, ένας είναι ο Άδωνις! Να κάνει δριμεία επίθεση στον Αλέξη Τσίπρα. «Τον καταγγέλλω δημόσια ότι πήρε λεφτά για να ψηφίσει τους Ποινικούς Κώδικες! Είπε!» Συνέχισε σε πολύ υψηλούς τόνους λέγοντας… Αλέξη μου με τη βίλα στο Σούνιο με το ενοίκιο των 500 ευρώ. Ο βρομερότερος των βρομερών που πήγε να μας κλείσει φυλακή θα πει ότι είναι ο πιο έντιμος, που ξεπουλάει τους συντρόφους του; Αυτός που καταδικάστηκαν υπουργοί του στο ειδικό δικαστήριο;
Πολιτικός δεν είμαι ούτε και ανήκω σε κλαμπ δημοσιογράφων, για να ξέρω τι ακριβώς έχει γίνει. Ωστόσο εκείνο που θεωρώ ότι πρέπει να επισημανθεί για τον Τσίπρα είναι οι μελετημένες πολιτικές κινήσεις του, με απώτερο στόχο, όπως λέει, να κυβερνήσει ξανά τη χώρα! Αναμφισβήτητα και ανεξάρτητα από τα κολοσσιαία σφάλματα που έχει διαγράψει ως πρωθυπουργός, θα πρέπει να του αναγνωριστεί ότι ή είναι αρκετά έξυπνος ή ότι έχει εκπληκτικό επιτελείο συμβούλων, οι οποίοι του λένε πώς να κινηθεί και τι να πει, όπως συνήθως γίνεται με τους πολιτικούς.
Ηγήθηκε ενός κόμματος μορφώματος του ΣΥΡΙΖΑ, χωρίς συγκεκριμένο πολιτικό προσανατολισμό και κυβέρνησε τη χώρα για τέσσερα χρόνια χωρίς να αποφύγει κι αυτός τα μεγάλα σκάνδαλα. Είμαστε σίγουρα τυχεροί που αποφύγαμε το μοιραίο GREXIT, το οποίο αν γίνονταν «οι ειδικοί» ισχυρίζονται ότι θα γινόταν νέος εμφύλιος και κανείς δεν ξέρει που θα οδηγούσε τη χώρα. Βλέπουμε άλλωστε τι συμβαίνει στην άλλοτε κραταιά Αγγλία με το BREXIT και τους Βρετανούς, οι οποίοι βρίσκονται στην χειρότερη οικονομική κατάσταση της ιστορίας τους! Ποιοι; Αυτοί που μέχρι τον 2ο παγκόσμιο πόλεμο έλεγχαν όλο τον πλανήτη, με τις χρυσές λίρες που τους απέφεραν οι παγκόσμιες κτήσεις τους, πριν παραχωρήσουν αναγκαστικά την κυριαρχία του πλανήτη στη νέα υπερδύναμη που αναδείχτηκε από τις στάχτες του 2ου παγκοσμίου πολέμου, τις ΗΠΑ και το δολάριο.
Ο Τσίπρας προφανώς γνωρίζει καλά τη βασική αρχή του Έλληνα ψηφοφόρου η οποία είναι να ξεχνά εύκολα και να ψηφίζει όποιον του τάζει τα περισσότερα! Βλέποντας ότι το συνονθύλευμα του ΣΥΡΙΖΑ δεν είχε μέλλον, μετά από τα τεράστια διπλωματικά και πολιτικά λάθη που υπέπεσε, επένδυσε στην παραίτησή του από βουλευτής, παραδίνοντας τον ΣΥΡΙΖΑ σε άτομα που βύθισαν το κόμμα ακόμη περισσότερο, ενώ αυτός ένιπτε τας χείρας του! Υποθέτω ότι μάλλον ήξερε και είχε μελετήσει καλά τους προηγούμενους Έλληνες ηγέτες, τον γέρο Καραμανλή και τον Ανδρέα. Ο Καραμανλής την είχε κοπανήσει ως Τριανταφυλλίδης στο Παρίσι και για 12 χρόνια δεν έκανε ούτε μια δήλωση κατά της χούντας. Γύρισε εξ ανάγκης στη μεταπολίτευση και ήξερε ότι αν κατέβαινε στις εκλογές με το προηγούμενο κόμμα του, την ΕΡΕ, θα είχε προβλήματα. Επέλεξε λοιπόν νέο όνομα κόμματος, αυτό της Νέας Δημοκρατίας, απαλλαγμένος από τα λάθη του παρελθόντος που ψήφιζαν τα δέντρα, εκλογές βίας και νοθείας κτλ. Ο Ανδρέας έπραξε κάτι ανάλογο. Αποδεσμεύτηκε εντελώς από την ένωση κέντρου και δημιούργησε το δικό του κόμμα το ΠΑΣΟΚ, απαλλαγμένος από οτιδήποτε αρνητικό αφορούσε την Ένωση Κέντρου. Ο Τσίπρας έκανε ακριβώς το ίδιο, αντιγράφοντας τους δυο πρώην μεγάλους πολιτικούς! Δημιούργησε το νέο προσωποπαγές κόμμα, την ΕΛΑΣ, γινόμενος ο απόλυτος κυρίαρχός του, παίρνοντας ο ίδιος τις όποιες αποφάσεις, χωρίς μανδαρίνους και αμφισβητίες. Προχώρησε στη διακήρυξη του κόμματος, αντιγράφοντας επακριβώς τον Ανδρέα, όπως πχ. τη σκηνή με το κοριτσάκι και ύψωσε το χέρι του κρατώντας τη διακήρυξη του νέου κόμματος ακριβώς όπως ο Ανδρέας στις 3 του Σεπτέμβρη του 1974! Απευθύνεται στους ψηφοφόρους ξεχνώντας πλέον τις γελοίες βαρύγδουπες δηλώσεις τύπου «Go back κυρία Μέρκελ, go back κύριε Σόιμπλε» κτλ., στολίζοντας τις ομιλίες του με ήπιες εκφράσεις.
Και ο ΣΥΡΙΖΑ; Τι απέγινε η υποτιθέμενη αριστερά που ήθελε να αλλάξει τα πάντα στη χώρα; Πολύ απλά οι υποτιθέμενοι Συριζαίοι αποδείχθηκε ότι δεν αγαπούσαν τον ΣΥΡΙΖΑ. Τους ήταν αδιάφορο ως κόμμα, όπως αποδείχτηκε από την ταχύτητα φωτός που το εγκατέλειψαν και τις διασπάσεις που έκαναν στη συνέχεια, όταν κατάλαβαν ότι δεν μπορεί να τους παρέχει τις ανάλογες καρέκλες. Συνομιλητής μου προχθές μου έλεγε ότι, μόλις κατάλαβαν ότι δεν μπορούν να επανεκλεγούν, ξέχασαν και αγώνες και αριστερές ιδέες και είπαν ποιος ΣΥΡΙΖΑ; Πάμε στον ΕΛΑΣ (Ελληνική Αριστερή Συμπαράταξη) του ΑΛΕΞΗ! Τόσο πιστοί ιδεολόγοι ήταν!
Υπάρχει ένα τραγούδι σε στίχους του Νίκου Γκάτσου, που τραγούδησε εκπληκτικά ο Νίκος Ξυλούρης, σε μουσική Ξαρχάκου, το «Μπάρμπα Γιάννη Μακρυγιάννη» και λέει: «Μπάρμπα Γιάννη Μακρυγιάννη δεν μας τα ‘μαθες καλά! Δες ο Έλληνας τι κάνει, για ν΄ ανέβει πιο ψηλά!» και επειδή το έργο συνεχίζεται ίδιο, όπως σε κάθε εκλογική αναμέτρηση, καλό θα είναι να θυμηθούμε τα σκάνδαλα κάθε κόμματος με τη βαρύτητά τους, πριν πάμε στην κάλπη, όταν και όποτε στηθεί αυτή.
