Τα τελευταία τριάντα περίπου χρόνια, εφαρμόζεται το λεγόμενο ηλεκτρονικό εμπόριο, το οποίο εμφανίστηκε με την εξέλιξη της διαδικτυακής επικοινωνίας και ήλθε να συμπληρώσει τις συνήθεις διαπροσωπικές εμπορικές συναλλαγές του ανθρώπου. Μάλιστα σε πολλές περιπτώσεις τις έχει υπερβεί σε μεγάλο βαθμό και είναι αναγκαίο να γνωρίζει ο καταναλωτής τις προϋποθέσεις λειτουργίας του, προκειμένου να μην πέφτει θύμα απάτης και κακής ποιότητας αγοράς διαφόρων προϊόντων.
Ως ηλεκτρονικό εμπόριο ορίζεται το εμπόριο που πραγματοποιείται με ηλεκτρονικά μέσα, αποτελεί δηλαδή μια ολοκληρωμένη συναλλαγή που διενεργείται μέσω του διαδικτύου -internet, χωρίς να είναι απαραίτητη η φυσική παρουσία των συμβαλλομένων μερών(δηλαδή του πωλητή και του αγοραστή).
Τα σχετικά με το ηλεκτρονικό εμπόριο ζητήματα ρυθμίζεται από το Π.Δ 131/2003, με το οποίο επήλθε προσαρμογή της Ελληνικής Νομοθεσίας με την Οδηγία 31/2002/ΕΚ. Το εν λόγω Π.Δ προβλέπει τα ακόλουθα και συνεχείς πληροφορίες, από το φορέα παροχής υπηρεσιών ηλεκτρονικού εμπορίου:
α) επωνυμία του φορέα παροχής υπηρεσίας
β) γεωγραφική διεύθυνση στην οποία είναι εγκατεστημένος
γ) στοιχεία που να επιτρέπουν την ταχεία επαφή και την άμεση και ουσιαστική επικοινωνία με τον φορέα παροχής της υπηρεσίας, συμπεριλαμβανομένης και της ηλεκτρονικής διεύθυνσης κ.ά.
Οι φορείς παροχής υπηρεσιών του ηλεκτρονικού εμπορίου, είναι υποχρεωμένες, να ενημερώνουν άμεσα τις αρμόδιες κρατικές αρχές για τυχόν υπόνοιες περί χορηγουμένων πληροφοριών ή δραστηριοτήτων που επιχειρούν οι αποδέκτες των υπηρεσιών τους.
Μπορεί ο καταναλωτής να αποφύγει τις παγίδες σε αγορές, μέσω διαδικτύου;
Ο καταναλωτής κάνοντας αγορές μέσω διαδικτύου, βρίσκεται σε μια παγκόσμια αγορά που μοιάζει με λαβύρινθο, καθώς οι αγορές μέσω διαδικτύου είναι ελκυστικές, λόγω του ότι είναι ποικίλες, εύκολες, χωρίς πολυκοσμία, προσωπικές, χωρίς να δαπανήσει χρόνο. Το γεγονός της ανωνυμίας είναι ο λόγος που ελκύει τον περισσότερο κόσμο.
Παρά τους παραπάνω λόγους υπάρχουν και αμφιβολίες για την ασφάλεια και την τήρηση της ανωνυμίας.
Πριν την ολοκλήρωση της πληρωμής ο καταναλωτής οφείλει να είναι πολύ καλά πληροφορημένος για την συναλλαγή αυτή, πριν πέσει σε καμιά παγίδα.
Το σημαντικότερο πρέπει να επιλέγει πολύ καλά τα sites από τα οποία αγοράζει.
Πριν την αγορά
– Ο καταναλωτής θα πρέπει να σταθμίσει και να προσπαθήσει να γνωρίσει με ποιόν πρόκειται να συναλλαχτεί. Πρέπει να ψάξει το site της Εταιρείας για περισσότερες πληροφορίες, ώστε να βεβαιωθεί ότι το site δείχνει επακριβώς το είδος της επιχείρησης, την έδρα της, σημειώνοντας παράλληλα τα στοιχεία (τηλέφωνο, e-mail, διεύθυνση), για να μπορεί να επικοινωνήσει. Όσο περισσότερα στοιχεία για επικοινωνία έχει το site, τόσο πιο αξιόπιστη είναι η εταιρεία.
– Πρέπει να βεβαιωθεί ότι έχει όλες τις πληροφορίες για το προϊόν, την τιμή του και το νόμισμα με το οποίο θα γίνει η πληρωμή.
– Να προσέξει εάν υπάρχουν τυχόν επιπλέον έξοδα, αποστολής, φόροι, δασμοί.
– Να ελέγξει εάν υπάρχουν τυχόν περιορισμοί η απαγορεύσεις όσον αφορά την πώληση και να μελετήσει την πολιτική επιστροφών της εταιρείας.
– Να μελετά τι περιγράφει το site για τους τρόπους πληρωμής και για την ασφάλειά τους.
– Τέλος να εξακριβώσει τον χρόνο παράδοσης του προϊόντος, από την ημέρα της παραγγελίας του.
Αντιμετώπιση προβλημάτων
– Σύμφωνα με τη νομοθεσία της ΕΕ ο καταναλωτής, μπορεί να ακυρώσει μια ηλεκτρονική συμφωνία αγοράς ή να επιστρέψει το προϊόν παραγγελίας, μέσα σε ένα ορισμένο χρονικό διάστημα. Αυτό είναι γνωστό ως «cooling off period» και είναι επτά ημέρες από την ημερομηνία αγοράς.
– Εάν αποφασίσει να κάνει επιστροφή, θα πρέπει να πληρώσει ο ίδιος τα έξοδα αποστολής.
– Εάν το προϊόν κατά την παραλαβή είναι σπασμένο, ο καταναλωτής πρέπει να κάνει μια διαμαρτυρία αμέσως. Η εταιρεία είναι υποχρεωμένη να του λύσει το πρόβλημα αμέσως. Εάν δεν προχωρήσει η εταιρεία, τότε ο καταναλωτής μπορεί να υποβάλλει διαμαρτυρία στην τοπική οργάνωση προστασίας καταναλωτών
– Εάν το προϊόν ή η υπηρεσία που έχει πληρώσει, δεν του αποστέλλεται ή δεν εκτελείται, δικαιούται την επιστροφή των χρημάτων.
Πηγές: Γενική Γραμ. Καταναλωτή
