Οι συγκρούσεις ανά τον κόσμο καλά κρατούν όπως και οι φιλοδοξίες κάποιων να επικρατήσουν σε παγκόσμιο επίπεδο. Τρεις είναι αυτή τη στιγμή οι μεγάλοι παίκτες στην παγκόσμια σκακιέρα. Οι ΗΠΑ, η Ρωσία και η Κίνα. Η Ρωσία ξεκίνησε με την Ουκρανία, η Κίνα πάντα καλοβλέπει την Ταϊβάν και οι ΗΠΑ ξεκίνησαν τα σχέδια τους από την Βενεζουέλα, με πρόφαση τον Μαδούρο και τα ναρκωτικά. Απέναντι στους τρεις παραπάνω η άλλοτε κραταιά Ευρώπη χωρίς κοινή πολιτική, κοινό δόγμα, κοινό στρατό, κοινή διοίκηση, φαίνεται να είναι παντελώς ανίσχυρη, περιοριζόμενη σε κάποιες δηλώσεις από τους ηγέτες της και μέχρις εκεί!
Στις 23 Νοεμβρίου 1959 στο Στρασβούργο, ένας από τους σημαντικότερους πολιτικούς ηγέτες του 20ου αιώνα ο Γάλλος Σαρλ ντε Γκωλ παρουσίασε το όραμά του για μια ενωμένη Ευρώπη που θα εκτείνεται από τον Ατλαντικό Ωκεανό έως τα Ουράλια Όρη, υπογραμμίζοντας ότι «Η Ρωσία αποτελεί αναπόσπαστο γεωγραφικό και πολιτισμικό κομμάτι της ευρωπαϊκής ηπείρου και ότι η μελλοντική ισχύς της Ευρώπης εξαρτάται από τη συνολική της ενότητα η οποία θα αποφασίσει το πεπρωμένο του κόσμου!». Σήμερα και ενώ τα γεωπολιτικά συμφέροντα αλλάζουν τον κόσμο ραγδαία, η Ευρώπη βουτηγμένη στα σκάνδαλα, πολεμά τη Ρωσία, με τις ισχυρές οικονομίες της (Γερμανία, Γαλλία, Ιταλία) να είναι σε ύφεση και με μικρής εμβέλειας πολιτικούς, δεν τη λαμβάνει κανένας υπόψη του.
Οι πλουτοπαραγωγικές πηγές στους μεγάλους του πλανήτη στερεύουν και έχουν ξεκινήσει στην αναζήτηση νέων. Η Ρωσία με τις πολύτιμες γαίες της Ουκρανίας και οι ΗΠΑ με τα κοιτάσματα πετρελαίων της Βενεζουέλας, τα οποία είναι τα μεγαλύτερα στον πλανήτη. Ο Τραμπ ξεκίνησε και κανένας πλέον δεν ξέρει που μπορεί να σταματήσει. Ήδη έχει πει δημόσια ότι τον ενδιαφέρει η Γροιλανδία και ότι οι επόμενοι στόχοι του είναι η Κολομβία, η Κούβα, το Ιράν και ίσως το Μεξικό!
Ανεξάρτητα αν ο μέχρι χθες ηγέτης της Βενεζουέλας ήταν ένας δικτάτορας που είχε φτωχοποιήσει τη χώρα του, οι ΗΠΑ δεν είχαν κανένα απολύτως δικαίωμα να επέμβουν στα εσωτερικά της χώρας. Βέβαια όλα έχουν την εξήγηση τους. Στο μακρινό 1974 ο Κίσινγκερ πετυχαίνει συμφωνία με τις αραβικές χώρες, ότι το πετρέλαιο θα πουλιέται μόνο σε δολάρια (πετροδολάρια). Όλο το πετρέλαιο που πωλείται παγκοσμίως πρέπει να τιμολογείται σε δολάρια ΗΠΑ. Σε αντάλλαγμα, η Αμερική παρέχει στρατιωτική προστασία. Αυτή η ενιαία συμφωνία δημιούργησε τεχνητή ζήτηση για δολάρια παγκοσμίως. Κάθε χώρα στη Γη χρειάζεται δολάρια για να αγοράσει πετρέλαιο. Αυτό επιτρέπει στην Αμερική να τυπώνει απεριόριστο χρήμα, ενώ άλλες χώρες δουλεύουν γι’ αυτό. Μ΄ αυτόν τον τρόπο οι ΗΠΑ χρηματοδοτούσαν άνετα το στρατό τους, το κράτος πρόνοιας και το έλλειμμα δαπανών. Αυτονόητα το πετροδολάριο ήταν το πιο σημαντικό για την παγκόσμια ηγεμονία των ΗΠΑ. Έκτοτε θα δούμε ότι όποιος ηγέτης κράτους ανακοίνωνε ότι αλλάζει τρόπο πώλησης του πετρελαίου, απομακρύνονταν βίαια από την εξουσία.
Για του λόγου το αληθές το 2000 ο Σαντάμ Χουσεΐν ανακοινώνει ότι θα πουλά πετρέλαιο σε ευρώ. Τη συνέχεια την ξέρουμε! Με πρόσχημα τα «όπλα μαζικής καταστροφής» τα οποία δεν υπήρχαν, οι ΗΠΑ εισβάλουν στο Ιράκ για να βάλουν χέρι στα πετρέλαια. Το 2009 ο Καντάφι προτείνει ένα αφρικανικό νόμισμα με χρυσό, που θα ονομαζόταν «χρυσό δηνάριο», για το εμπόριο πετρελαίου. Η συνέχεια είναι γνωστή! Και το αποτέλεσμα το ίδιο! Το 2024 ο Μαδούρο πουλά σε Κίνα και Ρωσία σε γιουαν, ρούβλια κτλ. Τα αποτελέσματα είναι φρεσκότατα και πανομοιότυπα! Για να επέμβουν οι ΗΠΑ και στους τρεις, χωρίς την παγκόσμια κατακραυγή, είπαν ότι ο Χουσεΐν είχε όπλα μαζικής καταστροφής, ο Καντάφι ότι ήταν τρομοκράτης και ο Μαδούρο ότι πουλούσε ναρκωτικά!
Ήταν και οι τρεις ηγέτες Άγιοι; Προφανώς και όχι, αφού ήταν δικτάτορες, όχι βέβαια πως άλλοι ηγέτες απανταχού στη γη είναι καλύτεροι. Ήταν μόνο ο Μαδούρο καταστροφικός και χειρότερος ηγέτης και έπρεπε να επέμβουν οι ΗΠΑ και με ποιο δικαίωμα; Όλοι γνωρίζουμε ότι υπάρχουν στον κόσμο πολύ χειρότερα καθεστώτα, με 1ο και καλύτερο αυτό της βόρειας Κορέας. Γιατί δεν αποφασίζουν μια επέμβαση εκεί; Γιατί πολύ απλά η Κορέα προστατεύεται από την Ρωσία, είναι πυρηνική δύναμη και δεν έχει πετρέλαια! Και γιατί κύκλοι του Τράμπ προειδοποίησαν για το Ιράν, το Μεξικό και την Κολομβία; Μα γιατί και τα τρία αυτά κράτη έχουν πετρέλαια!
Το πετροδολάριο σιγά – σιγά πεθαίνει. Η Ρωσία πουλάει πετρέλαιο σε ρούβλια και γιουάν. Η Σαουδική Αραβία συζητά ανοιχτά πλέον τους διακανονισμούς σε γιουάν. Το Ιράν πραγματοποιεί συναλλαγές σε νομίσματα εκτός δολαρίου εδώ και χρόνια. Η Κίνα δημιούργησε το CIPS, τη δική της εναλλακτική λύση στο SWIFT, με 4.800 τράπεζες σε 185 χώρες. Οι χώρες των BRICS (Βραζιλία, Ρωσία, Ινδία, Κίνα, Νότια Αφρική, και τα νέα μέλη) κατασκευάζουν ενεργά εναλλακτικά συστήματα πληρωμών, με κύριους στόχους τη μείωση της εξάρτησης από το δολάριο ΗΠΑ και την παράκαμψη των δυτικών χρηματοπιστωτικών συστημάτων, όπως το παγκόσμιο δίκτυο ανταλλαγής μηνυμάτων των τραπεζών, το SWIFT. Το έργο mBridge επιτρέπει στις κεντρικές τράπεζες να διακανονίζουν συναλλαγές άμεσα σε τοπικά νομίσματα. Στο έργο συμμετέχουν οι κεντρικές τράπεζες της Κίνας, της Ταϊλάνδης, των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων, του Χονγκ Κονγκ και της Σαουδικής Αραβίας (η οποία εντάχθηκε το 2024), ενώ το 2026 το ενδιαφέρον επεκτείνεται και σε άλλες χώρες (π.χ. Βενεζουέλα στο πλαίσιο των BRICS). Η ένταξη της Βενεζουέλας στις BRICS με 303 δισεκατομμύρια βαρέλια πετρελαίου θα επιτάχυνε αυτό εκθετικά. Αυτό ακριβώς είναι το νόημα αυτής της εισβολής: Προκαλέστε το δολάριο και θα δείτε τι θα πάθετε!
Για μια ακόμη φορά αποδείχτηκε ότι οι διεθνείς οργανισμοί είναι μόνο για τη βιτρίνα, αφού η ουσία είναι πως παρά την ύπαρξη τους, όπως το συμβούλιο ασφαλείας του ΟΗΕ κτλ., διεθνές δίκαιο δεν υπάρχει παρά μόνο στα χαρτιά, αφού κι εδώ ισχύει ο λόγος και ο νόμος του ισχυρού! Και αυτή τη στιγμή, είτε μας αρέσει είτε όχι, οι ισχυροί του πλανήτη είναι οι τρεις που προανέφερα. ΗΠΑ Ρωσία και Κίνα.
Και οι υπόλοιποι; Οι υπόλοιποι, όπου καλώς ή κακώς συμπεριλαμβάνεται και η χώρα μας, είναι τα πιονάκια των ισχυρών, που θα πρέπει να διαλέξουν στρατόπεδο ή συμφωνώντας μαζί τους με δουλοπρέπεια, υποτίθεται ως σύμμαχοι, όπως η χώρα μας με τις ΗΠΑ, ώστε να αποφύγουν απρόβλεπτες καταστάσεις, ή να ρισκάρουν ουδετερότητα ή συμμαχία με κάποια άλλη πλευρά.
Στην πολιτική όλοι και όλα λειτουργούν βάση συμφέροντος. Στη συγκεκριμένη περίπτωση αυτοί που καταδικάζουν τους Ρώσους για την εισβολή στην Ουκρανία, γιατί άραγε δεν καταδικάζουν τους Αμερικανούς για την εισβολή στη Βενεζουέλα; Και στον αντίποδα αυτοί που καταδικάζουν τους Αμερικανούς για την εισβολή στη Βενεζουέλα, γιατί δεν καταδικάζουν τους Ρώσους για την εισβολή στην Ουκρανία;
Όσο για τη δήλωση της χώρας μας δια στόματος του πρωθυπουργού ότι «δεν είναι η στιγμή να σχολιάσουμε τη νομιμότητα των πρόσφατων ενεργειών», κακά τα ψέματα, είναι δήλωση που νομιμοποιεί ουσιαστικά τη συγκεκριμένη παρανομία των ΗΠΑ, να επέμβουν σε ξένο κυρίαρχο κράτος, ενώ για τους διπλωμάτες μάλλον ανοίγει παράθυρα και πόρτες για τη γείτονα Τουρκία. Η οποία πιθανόν να προτάξει τα δικά της συμφέροντα, όπως κάνει πάντα, για το αιγαίο και τα πετρέλαια που υπάρχουν σ΄ αυτό, κάνοντας ίσως κάποια στιγμή, όπως της αρέσει να λέει, μια ανάλογη επιχείρηση στα νησιά μας «νύχτα», για να έχει λόγο στα κοιτάσματα. Ο χρόνος και μόνο αυτός είναι εκείνος που θα δείξει, αν η δήλωση του πρωθυπουργού ήταν σωστή και η χώρα μας στη σωστή πλευρά της ιστορίας.
Πηγές για τα συστήματα suift – brics – mBridge Huffpost, www.capital.gr
