Αυτό που έκανε η ΡΕΑ δεν συμβαίνει καθημερινά! Μια ομάδα που ξεκίνησε με στόχο να αναρριχηθεί και να κρατηθεί σε ένα πολύ καλό επίπεδο ποδοσφαιρικά, αρχίζει και εδραιώνεται μέσα από τον θεσμό του κυπέλλου Ελλάδας.
Αν λοιπόν στο πρωτάθλημα η διεκδίκηση του τίτλου, τουλάχιστον για την ώρα, είναι ένα άπιαστο όνειρο, το ταξίδι στον έτερο θεσμό, τουλάχιστον ως τα ημιτελικά είναι κάτι το χειροπιαστό αλλά το οποίο για να συμβεί χρειάζεται “τιτάνια προσπάθεια. Αυτή την τιτάνια προσπάθεια” την επανέλαβαν τα κορίτσια του Ρεθύμνου. Απέναντι στον ΟΦΗ πέρυσι, προκρίθηκαν μέσα στη Σοχώρα μέσα από ένα ψυχοφθόρο ματς που κρίθηκε στην παράταση με 2-1 (κ.α. 1-1) και προχθές στη φυσικά έδρα του ΟΦΗ, το “Θ. Βαρδινογιάννης” to επανέλαβαν με 0-1 χάρη στο γκολ της Ρουζάφα στο 86ο λεπτό.
Δεν απειλήθηκαν ιδιαίτερα – Χάλασαν εν μέρει τη γιορτή
Βλέπετε, αγωνιστικά, η ΡΕΑ περιόρισε αισθητά την επιθετικότητα του ΟΦΗ ο οποίος από ένα σημείο κι έπειτα, ένιωθε σε μειονεκτική θέση. Μάλιστα κορυφαίες επιθετικές όπως η Ριμπάνσκα, δεν απείλησαν ποτέ την ϊνγκλις. Κι όλα αυτά συνέβησαν σε μία ημέρα όπου, φίλοι και οπαδοί του ΟΦΗ φωταγώγησαν την πόλη για την γιορτή των 100 ετών από την ίδρυση του αγαπημένου τους συλλόγου.
Από τους πανηγυρισμούς στον… Βόλο
Από την ώρα δε, που επιτεύχθηκε το τέρμα της Ρουζάφα ως και λίγα μετά τη λήξη του αγώνα, οι στιγμές που έζησε η “πράσινη” αποστολή έμοιαζαν πολύ με τις περσινές και όλοι επέστρεψαν στη βάση τους με πλατιά χαμόγελα. Αυτά τα πλατιά χαμόγελα βέβαια θέλουν να συνεχιστούν στη συγκεκριμένη διοργάνωση ωστόσο, σιγούν για την ώρα αφού ακολουθεί αγώνας για το πρωτάθλημα και μάλιστα εκτός έδρας στον Βόλο κόντρα στον τοπικό ΝΠΣ όπου με εκείνον ανταγωνίζονται για την 5η θέση.

Στ. Κοζανίδης: “Η πειθαρχία μάς χάρισε την πρόκριση”
Για το ματς που χάρισε μία ακόμη ιστορική νίκη-πρόκριση μίλησε ο ενορχηστρωτής αυτής της ομάδας, ο Στέλιος Κοζανίδης ο οποίος οργάνωσε πολύ καλά το πλάνο του μαζί με τους συνεργάτες του Α. Πλατή και Α. Δρυγιαννάκη.
«Θέλω να δώσω συγχαρητήρια και στις δύο ομάδες για το πολύ ενδιαφέρον παιχνίδι. Δικαιολόγησαν τη φήμη και την ποιότητά τους. Από ’κει και πέρα, η λογική έλεγε ότι το ματς θα κριθεί στις λεπτομέρειες και ότι όποια έβαζε πρώτη γκολ θα είχε το πάνω χέρι. Έτυχε να το βάλουμε εμείς σε καίριο σημείο και πήραμε την πρόκριση. Και οι δύο ομάδες κυνήγησαν το αποτέλεσμα και θα το άξιζε όποια κι αν κέρδιζε.
Όπως συνέβη και πέρσι, βρεθήκαμε ξανά απέναντι στον ΟΦΗ. Πρόκειται για μια εξαιρετική ομάδα με πολύ καλές παίκτριες και θέλω να τους δώσω συγχαρητήρια για την εικόνα τους. Για να καταφέρουμε να προκριθούμε έπρεπε να είμαστε τακτικά 1000% συγκεντρωμένοι. Η πειθαρχία μας και το ότι πατούσαμε καλά στο γήπεδο, μας δικαίωσαν και με το γκολ που πετύχαμε.
Αμυντικά αντιδράσαμε πολύ σωστά σε ό,τι πίεση δεχθήκαμε. Στο δεύτερο ημίχρονο δεν απειληθήκαμε σχεδόν καθόλου, ενώ εμείς είχαμε τον έλεγχο και τις πιο απειλητικές φάσεις. Ο κόσμος απόλαυσε ένα σπουδαίο παιχνίδι και, ως φίλαθλος του γυναικείου ποδοσφαίρου, χαίρομαι και για τις δύο ομάδες.”
“Ο ΟΦΗ είναι κομμάτι μου”
Εν συνεχεία, ο έμπειρος προπονητής δεν έκρυψε το μεγάλο του απωθημένο που είναι ότι ήθελε να ζήσει ακόμη περισσότερα πράγματα με τον ΟΦΗ και πως πάντοτε θα στέκεται δίπλα στα παιδιά τα οποία ωστόσο δεν θα πρέπει να χάνουν τον στόχο τους όμως οφείλουν να είναι η δουλειά, η ταπεινότητα…
“Για μένα αυτή η ομάδα είναι ένα ιδιαίτερο κομμάτι της ζωής μου, γιατί πριν από 40 χρόνια πάτησα για πρώτη φορά εδώ μέσα. Όπου κι αν βρίσκομαι, ο ΟΦΗ είναι κομμάτι μου. Να ευχηθώ “χίλια χρόνια” στον ΟΦΗ και να έχει μόνο χαρές. Η φανέλα είναι τόσο βαριά, έχει χαρίσει απίστευτες στιγμές σε αυτό το γήπεδο. Είμαι πολύ περήφανος που κατάφερα να τη φορέσω και είμαι εδώ από 12 ετών. Γνώρισα παικταράδες και προπονηταράδες. Είναι τιμή μου που υπήρξα μέλος αυτής της ομάδας.
Όμως έχω ένα απωθημένο, που το λέω πάντα: ότι θα μπορούσα να κάνω μεγαλύτερη καριέρα στον ΟΦΗ. Αυτό το ποδοσφαιρικό κενό δεν θα κλείσει ποτέ. Εδώ μεγάλωσα. Θέλω να πω ένα τεράστιο “ευχαριστώ”.
Και θα δώσω μια συμβουλή στα νέα παιδιά, που ο ΟΦΗ στηρίζει μέσα από τις ακαδημίες του: τα νέα παιδιά βιάζονται. Νομίζουν ότι αν γίνουν επαγγελματίες τα κατάφεραν. Αυτό είναι μόνο ένα μικρό βηματάκι. Χρειάζεται υπομονή, πειθαρχία, δουλειά και το κεφάλι κάτω».









