Να μην κομπάζεις στις επιτυχίες σου
και στις αποτυχίες σου μην ολοφύρεσαι.
Πάντα να γεύεσαι με μέτρο τις χαρές σου,
με μέτρο και στις λύπες σου να αντιδράς.
Καμία λύπη ή χαρά δεν είναι τελευταία.
Δεν σταματάει έτσι ο κύκλος της ζωής
και ό,τι σήμερα μοιάζει με τέλος,
αύριο μπορεί να ‘ναι μια αρχή.
Κράτα ολόρθη την ψυχή σου
στους ενάντιους ανέμους,
μα και στους ούριους,
γιατί «τα πάντα ρει»
– κατά Ηράκλειτο -.
* * *
Πριν κλέψει ο Χρόνος
της νιότης σου το άνθος
κι αρχίσουν να γκριζάρουν
τα μαλλιά σου, να θυμάσαι
πως η καλύτερή μας στράτα
είναι αυτή που περπατήσαμε
με την καρδιά και με το νου.
Ο δρόμος της ζωής μας έχει
κατά-βάσεις και ανα-βάσεις,
υπερ-βάσεις και προσ-βάσεις
μετα-βάσεις και συμ-βάσεις
παρα-βάσεις και απο-βάσεις
ή δυσάρεστες κι ευχάριστες
δια-βάσεις και εκ-βάσεις…
Πάντα το «μέτρον άριστον»
– κατά Κλεόβουλο το Λίνδιο –
να έχεις στο δισάκι σου ως βάση
της συμπόρευσης καρδιάς και νου
σε οποιαδήποτε αντίδρασή σου.
Και προπαντός να μην ταυτίζεις
ποτέ ένα σταθμό με ένα τέρμα.
Ακόμη κι η ομηρική Ιθάκη
έγινε απλώς ένας σταθμός
για τις… καβαφικές.
* * *
Αυτά ‘λεγε ο ασπρομάλλης γέρος
στον εγγονό του τον… ανταριασμένο
την ώρα που μετρούσε το ρολόι αντίστροφα
για ανακοίνωση των Βάσεων Εισαγωγής
στην Τριτοβάθμια Εκπαίδευση.
* Ο Γιώργος Φρυγανάκης είναι φιλόλογος – συγγραφέας
