Στο Ηράκλειο συναντήθηκαν χθες το απόγευμα οι διοικήσεις των εργατικών κέντρων της Κρήτης, με αφορμή τον νέο «αναπτυξιακό» νόμο που έχει κατατεθεί για διαβούλευση στη βουλή.
Στη συνάντηση αποφασίστηκε ομόφωνα από τα εργατικά κέντρα Κρήτης απεργιακή κινητοποίηση στις 25 Σεπτεμβρίου, ενώ σε σχετική ανακοίνωση γίνονται γνωστές οι θέσεις και τα αιτήματα των συνδικαλιστών μεταξύ των οποίων και η αποκατάσταση της δυνατότητας επέκτασης/κήρυξης γενικά υποχρεωτικών κλαδικών και ομοιοεπαγγελματικών ΣΣΕ αλλά και η παραμονή της αρχής της ευνοϊκότερης ρύθμισης στη συρροή κλαδικών ή ομοιοεπαγγελματικών με επιχειρησιακές ΣΣΕ. Αναλυτικά στην ανακοίνωση του εργατικού κέντρου Ηρακλείου αναφέρεται:
«Συνάντηση πραγματοποιήθηκε στο εργατικό κέντρο Ηρακλείου σήμερα 17/09/2019, μεταξύ των προεδρείων των εργατικών κέντρων Κρήτης, με αφορμή μια σειρά διατάξεων που συνιστούν από μόνες τους ένα μίνι εργασιακό και συνδικαλιστικό νομοσχέδιο και αποτελούν τον βασικό άξονα του αναπτυξιακού σχεδίου νόμου, που κατατέθηκε στη βουλή για διαβούλευση. Μονομερείς παρεμβάσεις στον πυρήνα της συνδικαλιστικής δράσης και των ελεύθερων συλλογικών διαπραγματεύσεων, δίχως μάλιστα να έχει προηγηθεί σοβαρός κοινωνικός διάλογος και να έχει ακουσθεί η εμπειρία και η γνώση της αδυσώπητης καθημερινότητας από την εργατική πλευρά, έτσι όπως αυτή θεσμικά εκφράζεται δεκαετίες τώρα, ακυρώνουν κάθε προσπάθεια θεσμικής συνεννόησης.
Αδυνατώντας να έχουμε άμεσες και συντονισμένες αντιδράσεις μέσω του τριτοβάθμιου οργάνου (Γ.Σ.Ε.Ε), λόγω της βίαιης παρέμβασης στις εκλογικές διαδικασίες της Γ.Σ.Ε.Ε των Συνδικαλιστών και μεταφερόμενων οπαδών του ΚΚΕ-ΔΑΣ, ώστε να κολλιέται οποιαδήποτε διαδικασία προκήρυξης απεργίας μέσω τους τριτοβάθμιου οργάνου.
Όλοι εμείς οι εργαζόμενοι αναλαμβάνουμε τις ευθύνες μας και αντιδρούμε. Στη σημερινή συνάντηση πάρθηκε ομόφωνα απόφαση από τα εργατικά κέντρα Κρήτης, για την άμεση εισήγηση στα κατά τόπους διοικητικά συμβούλια των εργατικών κέντρων για την προκήρυξη απεργιακής κινητοποίησης στις 25 Σεπτεμβρίου 2019.
Θέσεις – Αιτήματα
– Να αποκατασταθεί η δυνατότητα επέκτασης/κήρυξης γενικά υποχρεωτικών κλαδικών και ομοιοεπαγγελματικών ΣΣΕ. Στη θέση αυτή συμφωνούν και οι εργοδοτικές οργανώσεις, αφού το μέτρο επέκτασης προστατεύει τις επιχειρήσεις από τον αθέμιτο ανταγωνισμό και τις ίδιες από τη συρρίκνωση στην οποία οδηγεί την αποχώρηση μελών τους.
– Να παραμείνει η αρχή της ευνοϊκότερης ρύθμισης στη συρροή κλαδικών ή ομοιοεπαγγελματικών με επιχειρησιακές ΣΣΕ.
– Να καταργηθεί η ικανότητα των ενώσεων προσώπων να συνάπτουν επιχειρησιακές ΣΣΕ, ικανότητα και δυνατότητα που τα τελευταία χρόνια έχει χρησιμοποιηθεί ως όχημα μείωσης μισθών.
– Οι κανονιστικοί όροι ΣΣΕ που έληξε ή καταγγέλθηκε, να εξακολουθούν να ισχύουν για ένα εξάμηνο και να εφαρμόζονται και στους εργαζόμενους που προσλαμβάνονται στο διάστημα αυτό.
– Να αποκατασταθεί η μετενέργεια του συνόλου των όρων της ΣΣΕ με την πάροδο 6μήνου.
– Να αυστηροποιηθούν οι ποινικές κυρώσεις του άρθρου 21 του Ν. 1876/1990 και να προβλέπεται ότι ο εργοδότης ή εκπρόσωπος αυτού που παραβιάζουν όρους ισχύουσας ΣΣΕ ή ΔΑ ή ΥΑ τιμωρούνται εκτός από τη χρηματική ποινή και με ποινή φυλάκισης. Ακόμη, η ποινική προστασία να επεκτείνεται και σε περίπτωση παραβίασης ΚΥΑ που εκδίδονται σε περιπτώσεις που είναι ανέφικτη η σύναψη ΣΣΕ, λόγω έλλειψης εργοδοτικής οργάνωσης (άρθρο μόνο του Ν.435/1968)
– Να καταργηθεί ο δεύτερος βαθμός διαιτησίας και η δυνατότητα και η δυνατότητα άσκησης έφεσης κατά των διαιτητικών αποφάσεων, ενώπιον πενταμελούς δευτεροβάθμιας επιτροπής διαιτησίας, που μας έφερε πίσω σε ένα σύστημα που προσoμοιάζει με το μεταγενέστερο του Ν. 1876/1990 καθεστώς με την καθιέρωση ενός νέου σταδίου κρίσης, από όργανο, στο οποίο την πλειοψηφία έχουν ανώτατοι δικαστές και σύμβουλος του νομικού συμβουλίου του κράτους.
– Να καταργηθεί η υποχρέωση αναφοράς στη διαιτητική απόφαση του περιεχόμενου των κανονιστικών όρων άλλων συλλογικών συμβάσεων, που διατηρούν σε ισχύ, γιατί με τον τρόπο τίθενται ανυπέρβλητα προσκόμματα στη διατύπωση των « διατηρητικών ρητρών», που στερεότυπα αναφέρονται στις συλλογικές ρυθμίσεις, βάσει των οποίων τα μέρη της συλλογικής διαφοράς «κτίζουν» στους ήδη διαμορφωμένους όρους εργασίας και όχι σε κενό και από μηδενική βάση
– Να καταργηθεί ο κατάλογος των επιπλέον στοιχείων που υποχρεούται να λαμβάνει υπόψη ο διαιτητής ή η επιτροπή διαιτησίας, όπως αυτά ορίστηκαν με τον Ν. 4303/2014, όπως ενδεικτικά, πρόοδος στη μείωση του κενού ανταγωνιστικότητας και στη μείωση του μοναδιαίου κόστους εργασίας κατά τη διάρκεια του προγράμματος δημοσιονομικής προσαρμογής της χώρας, η εξέλιξη της ανταγωνιστικότητας και η οικονομική κατάσταση των ασθενέστερων επιχειρήσεων της παραγωγικής δραστηριότητας. Πρόκειται για κατάλογο στοιχείων που χαρακτηρίζονται από απόλυτη μονομέρεια υπέρ της εργοδοτικής πλευράς.
– Να αποκατασταθούν οι ελεύθερες συλλογικές συμβάσεις και στον χώρο των δημόσιων επιχειρήσεων και Οργανισμών, που επλήγησαν βάναυσα με τα μνημονικά νομοθετήματα των προηγούμενων ετών.