19 °C Rethymno, GR
07/10/2022

Το "10"το καλό

Διασωληνωμένος ο επαγγελματικός αθλητισμός

Ο αθλητισμός και δη ο επαγγελματικός αυτή τη χρονική περίοδο κρέμεται από μία κλωστή. Όχι, ποτέ δεν πρόκειται να πάψουν να υφίστανται και τα δύο, όμως είναι αλήθεια ότι ο επαγγελματικός έχει σταματήσει προ πολλού να στηρίζεται στην πλάτη του ενός, του «τρελού» προέδρου ή του μεγαλοεπενδυτή όπου θα βγάλει τα χρήματα από την τσέπη του και θα τα μοιράσει αφειδώς σε παίκτες, προπονητές, προσωπικό, φορείς κλπ.. Ένα παραπάνω όταν μιλάμε για μία επαρχία που δεν έχει τον πληθυσμό άλλων μεγάλων πόλεων για να στηρίξει ένα αθλητικό πρότζεκτ που στην καλύτερη περίπτωση θα κάνει απόσβεση σε αρκετά χρόνια.
Και πάλι καλά βέβαια που αυτό το διάστημα η συγκεκριμένη επαρχία, το Ρέθυμνο, μπορεί και στηρίζεται στα δικά του πόδια (και δόξα τω Θεώ κρατιέται καλά όπως φαίνεται) από τον τουρισμό. Κι επειδή ο χειμώνας, όπως όλοι μας έχουν προετοιμάσει θα είναι ιδιαίτερα δύσκολος, τουλάχιστον, όπως διαφαίνεται (και με βάση τα ποσοστά και όχι τον καθένα πολίτη ξεχωριστά) δεν θα είναι και τόσο δύσκολος όσο σε άλλες περιοχές της υπόλοιπης Ελλάδας…
Επειδή όμως η πραγματικότητα συγχέεται με την καθημερινότητα, οι παράλληλες αθλητικές δραστηριότητες είναι βέβαιο ότι θα επηρεαστούν. Ο επαγγελματικός αθλητισμός δεν μπορεί να γλιτώσει από αυτό. Κι αν ο ερασιτεχνικός ενδέχεται να επιστρέψει σε αυτό που γνωρίζαμε προ δύο δεκαετίες (οι αθλητές των σωματείων αυτόβουλα να θέλουν να φτάσουν στον στόχο τους μέσα από μια προσπάθεια εγωισμού και υστεροφημίας) για τον επαγγελματικό αθλητισμό η κατάσταση είναι μετρημένα κουκιά. Όσες (ΠΑΕ, ΚΑΕ κ.α.) έχουν ακόμα «λίπος να κάψουν» αυτές και θα προχωρήσουν. Οι υπόλοιπες θα μείνουν με την προσπάθεια και τις αναμνήσεις…
Για το χιλιοταλαιπωρημένο ποδόσφαιρο και το ότι ο εκάστοτε υφυπουργός αθλητισμού όλα αυτά τα χρόνια έβγαζε κι από έναν δικό του νόμο κάνοντας τις ομάδες να κάνουν «τραμπάλα» την ιστορία τους και τα ταμειακά τους διαθέσιμα (αυτά που είχαν, όσα είχαν) τα λόγια είναι περιττά και ο καθένας είναι βέβαιο ότι μπορεί να πει και από μία ιστορία.
Ολόκληρες εταιρείες κολοσσοί -την κατάλληλη για εκείνες στιγμή- κάνουν πίσω και δεν ρίχνουν τα χρήματά τους στο αθλητικό χρηματιστήριο εάν εκείνο δεν έχει προηγουμένως εξασφαλίσει τα δικά τους κέρδη. Το πρόβλημα είναι ακόμα πιο έντονο όταν ο ‘ιός» έχει εισχωρήσει ακόμα και στην καθαρή από τέτοιες ασθένειες SL1.
Το ίδιο στο μπάσκετ όπου σωματεία και προσπάθειες ανθρώπων που έπαιξαν τα χρήματά τους σε μια χρόνια, κατακερματίζονται, το ίδιο φυσικά στο βόλεϊ ή στον στίβο όπου οι προετοιμασίες (ιδίως στο τελευταίο άθλημα) είναι δαπανηρές για να μπορέσει ένας αθλητής να είναι ανταγωνιστικός και μόνο…
Ο ενθουσιασμός μιας πρόσκαιρης επιτυχίας χρειάζεται επένδυση ετών. Κι αν αυτή δεν έχει βάσεις, θα καταρρεύσει όπως πολλάκις έχει συμβεί σε τόσες και τόσες ομάδες και σωματεία. Μοιραία, οι περισσότεροι αναθεωρούν (κι αν δεν το έχουν κάνει θα πρέπει να μπουν σ’ αυτή την διαδικασία) για να χάσουν όσα λιγότερα γίνεται.