Όταν μπαίνεις στην εκπαίδευση μπαίνεις έχοντας κάποιο όραμα, με πολλά, ωστόσο, εμπόδια στο δρόμο σου, με πολλούς εφιάλτες να σου βάζουν τρικλοποδιές. Το όραμα όμως δεν στέκεται κάπου κοντά ή μακριά και απλά σε περιμένει. Εσύ πρέπει να το … κυνηγήσεις. «Φάγαμε» πολλά στραπάτσα στην αρχή, λίγοι καθηγητές, πολλά κενά, χαμός, δεν γνωριζόμασταν, δεν ήμασταν συνέχεια όλοι με όλους, μόνο λίγοι ήμασταν κάθε μέρα, και μεταξύ μας σχεδόν καμία συνοχή, και τα παιδιά ξεσηκωμένα. Το πλοίο που λέγεται σχολείο έχει ως καπετάνιο του την ομάδα και μαζί ανακρούσαμε πρύμναν για να αποφύγουμε την Σκύλλα και τη Χάρυβδη. Δειλά – δειλά βγήκαμε από τον εκπαιδευτικό «χειμώνα» που μας κατέτρεχε και βάλαμε πλώρη σε απάνεμα λιμάνια ανεξερεύνητα. Δεν λέω πως δέσαμε, δε λέω πως αγκυροβολήσαμε στην Ιθάκη του Οδυσσέα, μα είμαστε στον σωστό δρόμο. Το ένα έφερε το άλλο, η μια σκέψη έφερε την άλλη, συ-ζήτηση με επίκεντρο το καλό του σχολείου και ο σπόρος έδωσε ζωή στην καθημερινότητά μας σε σχέση με τους μαθητές. Δράσεις ατομικές, δράσεις συλλογικές, συμμετοχή, όρεξη, πάθος, ενέργεια, χαμόγελα, λύπη που η σχολική χρονιά πνέει τα λοίσθια, μα πάντα προσηλωμένοι στον στόχο. Στη διαδρομή, λοιπόν, αυτή μάθαμε πολλά ο ένας για τον άλλον και ο ένας από τον άλλον, μάθαμε πρωτίστως να… κυνηγάμε το κοινό μας όραμα.
Πάμε στο κυνήγι θησαυρού λοιπόν. Πολύ καιρό τώρα το είχαμε κατά νου να το υλοποιήσουμε. Πρωτίστως ήταν ιδέα της Μαθηματικού μας, της κ. Ελένης Αποστολάκη, που μοιράστηκε μαζί μας αυτήν της την σκέψη. Από δω και πέρα όσα θα πω έχουν βαθύ το αποτύπωμα της εξαιρετικής αυτής συναδέλφου που έγινε ο ιθύνων νους του Κυνηγιού. Όλοι οι υπόλοιποι ακολουθήσαμε ξοπίσω, αφιερώσαμε χρόνο, κοπιάσαμε, συμβάλαμε δημιουργικά και έτσι μπόρεσε να πετύχει το όλο εγχείρημα. Σκοπός του Κυνηγιού είναι κατ’ αρχάς η χαρά της συμμετοχής όλων των παιδιών. Από κει και πέρα η εξεύρεση κάθε πληροφορίας, κάθε γνώσης είναι πολύτιμη και χρήσιμη.
Οι μαθητές χωρίστηκαν σε έξι ομάδες, επελέγη από τους ίδιους το αρχηγόπουλο και ο δρομέας. Ζητήθηκε από τους μαθητές να φτιάξει ο δρομέας της κάθε ομάδας ένα αυτοσχέδιο «γελέκο», σήμα κατατεθέν του δρομέα – «γελεκτζή», του εφήβου υπερασπιστή που σπεύδει να υπερασπιστεί την πόλη του (το Μεσολόγγι κατά την παράδοση), τουτέστι την ομάδα του. Κάθε ομάδα – τμήμα έφτιαξε και τρία στεφάνια από κλαδί ελαίας για την βράβευση στο τέλος της νικήτριας ομάδας.
Ήλθε, λοιπόν, η ώρα του εναρκτήριου γρίφου αναβιώνοντας σε γενικές γραμμές το παλαιό έθιμο του «κρητικού βολιού». Μετά από πολλή συζήτηση για το πώς θα υλοποιηθεί καταλήξαμε στο να τοποθετήσαμε έναν κώνο κάπου στην αυλή του σχολείου και σε μια λογική απόσταση μια μπάλα, προκειμένου είτε με τα χέρια είτε με τα πόδια να τον ανατρέψουν. Έπρεπε να ανατραπεί τρείς φορές ο κώνος και να ξαναστηθεί ενώ η όλη προσπάθεια θα χρονομετρούνταν. Η ομάδα που κέρδισε, πήρε τον πρώτο γρίφο και με τη σειρά τους κι οι υπόλοιπες ομάδες πήραν το δικό τους γρίφο από το Αρχηγείο. Ξεκίνησε για τα καλά το Κυνήγι. Οι γρίφοι περιλάμβαναν σταυρόλεξα, κρυπτόλεξα, ένα παζλ, έναν λαβύρινθο, έναν γρίφο με μαθηματικά, τραγούδι και χορό μπροστά σε σημείο που όριζε ο γρίφος («έχετε γεια βρυσούλες»), εν προκειμένω στις εξωτερικές βρύσες του σχολείου.
Υπήρχαν και άλλοι ευφάνταστοι γρίφοι που έκρυβαν καλά τα μυστικά τους. Οι μαθητές σκίστηκαν κυριολεκτικά στην επίλυση των γρίφων, εργαζόμενοι σε υποομάδες, με το αρχηγόπουλο κάθε ομάδας να συντονίζει και με τον δρομέα να τρέχει ασταμάτητα. Ο τελικός γρίφος οδηγούσε τους μαθητές μας αφού βρήκαν την λέξη «μπάλες» μετά την επίλυση του μαθηματικού γρίφου στην αίθουσα του γυμναστηρίου, όπου περίμενε την νικήτρια ομάδα ένα καλά κρυμμένο κασελάκι με «χρυσά» σοκολατένια φλουριά.
Και η νικήτρια ομάδα στο Κυνήγι Θησαυρού ήταν το Γ1. Στην βράβευση φορέσαμε στα κεφάλια των παιδιών τα στεφάνια από ελιά και παρέλαβαν ένα μεγάλο επιτραπέζιο παιγνίδι με θέμα φυσικά το 1821. Εν αναμονή, ωστόσο, για ακόμη μια έκπληξη.
Ευχαριστούμε όλα τα παιδιά που συμμετείχαν, όλους τους καθηγητές που εργάστηκαν για να γίνει αυτό το Κυνήγι τόσο επιτυχημένο ξεπερνώντας κάθε προσδοκία, τον Διευθυντή μας και, όπως προανέφερα, πολλά συγχαρητήρια στην οργανώτρια αυτού του Κυνηγιού, την κ. Αποστολάκη Ελένη.
Χρόνια Πολλά! Και του χρόνου!
Από τον Σύλλογο Διδασκόντων Γυμνασίου Κοξαρές
