Στη διαδρομή και αυτού του νέου χρόνου
όσο καλύτερα μπορούμε ας προφυλαχτούμε
από τη «δημοκρατικότητα» του δημοκόπου
ή του πολιτικάντη την πολιτικολογία
και του λαϊκιστή τη «λαϊκότητα» .
τη «σεμνότητα» του σεμνότυφου,
τη «θεοσέβεια» του θεομπαίκτη ή
του θρησκόληπτου το «ευλαβές» .
την υποκριτική «ευθυκρισία»,
τη… μούφα του ταρτούφου,
τη δοκησίσοφη «σοφία»,
τη «γνώμη» του ανέγνωμου
ή το φανάρι του φανατικού .
τη «έγνοια» του ανέγνοιαστου,
την «ευφορία» του ευεπίφορου,
του άφιλου ανθρώπου τη «φιλία» .
του καιροσκόπου τον «καλό σκοπό»
ή την οβιδιακή του μεταλλακτικότητα,
την «πρόβλεψη» της οιωνοσκοπίας, ευ-
οίωνης ή δυσοίωνης κατά παραγγελία .
την άτοπη δυστοπία του πεσσιμιστή,
και άτοπη ευτοπία του ουτοπιστή,
την προπαγάνδα που εξοικειώνει
με το ανοίκειο και φρικτό,
την κανονικοποίηση
του μη κανονικού
σε καιρό ειρήνης ή πολέμων .
την επιχρύσωση του σκούριου
ή την επισκωρίαση του χρυσού,
τα εντυπωσιακά περιτυλίγματα
ανούσιων ή και «ληγμένων» .
την ένταξη των παραλόγων
στην «των πραγμάτων λογική»
ή την εξιδανίκευση του παρελθόντος
λόγω κακού παρόντος και αντίστροφα .
αλλ’ ας προφυλαχτούμε, προπαντός,
απ’ τον ευάλωτο εαυτό μας!…
* * *
Τέτοια κι άλλα παρόμοια έλεγε
ο Σωκράτης προς τους μαθητές του
κατά την έναρξη του κάθε νέου χρόνου
εν μέσω Αγοράς του Δήμου της Αθήνας.
