Με χαρά δεχτήκαμε στο ΚΗΦΗ δήμου Μυλοποτάμου την πρόσκληση-πρόκληση, από το Νηπιαγωγείο Αγγελιανών, να συνεργαστούμε για τη γιορτή που θα έκαναν στο τέλος της σχολικής χρονιάς. Το θέμα της εκδήλωσης ήταν η ποίηση του Οδυσσέα Ελύτη.
Έτσι αρχίσαμε από νωρίς την προετοιμασία. Βρήκαμε ποιήματα που θα απήγγειλαν κάποιοι ηλικιωμένοι μας, και προτάσεις μέσα από τα ποιήματα που θα διάβαζαν οι υπόλοιποι γιατί ο χρόνος και ο χώρος αυτό επέτρεπε.
Το «Θαλασσινό τριφύλλι» ήταν το τραγούδι που πλαισίωνε την εκδήλωση. Κάναμε πολλές πρόβες και είμαστε όλοι πολύ χαρούμενοι και περιμέναμε να βγούμε να απαγγείλουμε ποιήματα που αγαπήσαμε.
Ήρθε η μέρα της εκδήλωσης όπου ήταν εκτός ωραρίου φυσικά της Δομής μας, όμως συνεργαστήκαμε μαζί με τα παιδιά των ηλικιωμένων μας, όπου τους έφεραν σχεδόν, όλους τα παιδιά τους και τους συνόδευσαν στη δική τους γιορτή.
Αλλάζουν οι ρόλοι, είναι απίστευτα συγκινητικό να βλέπεις το γιό ή την κόρη ή κάποιες φορές και την εγγονή ή τον εγγονό, να τους συνοδεύουν κρατώντας τρυφερά χέρι-χέρι, με συγκίνηση και περηφάνια. Ίσως συνειρμικά να θυμούνται που με διαφορετικό ρόλο πριν από πολλά χρόνια συνόδευαν ως γονείς τα μικρά τότε παιδιά τους, σε αντίστοιχες γιορτές.
Οι πρωταγωνιστές μας ντυμένοι με τα καλά τους, με το χαρτί στο χέρι, ήταν χαρούμενοι και περήφανοι, έτοιμοι σαν από καιρό. Όλοι ήταν εκεί στην ώρα τους, δείγμα κι αυτό μιας άλλης ποιότητας ανθρώπων που σέβονται και είναι συνεπείς σε ότι αναλαμβάνουν.
Μας υποδέχτηκαν πολύ γλυκά οι Νηπιαγωγοί με τα παιδάκια και τους γονείς τους, χαρίζοντας μια βεντάλια σε κάθε ηλικιωμένο και στους συνοδούς τους, για να δροσίζοντε όταν ζεσταθούν, (έτσι τούς είπαν).
Η μουσική υπόκρουση με τα τραγούδια του Ελύτη ακούγονταν διακριτικά, ενώ τα παιδάκια ντυμένα όπως τους είχαν πει οι δασκάλες τους, ήταν άλλα με κορδέλες, άλλα με μπάλες, με μπαλόνια, με στεφάνια κι άλλα με καπελάκια ψάθινα, ενώ η Δημητρούλα η μικρή ποδηλάτισσα έκανε βόλτες στο χώρο με καλοκαιρινή διάθεση…
Τα παιδάκια έδωσαν τον καλύτερό τους εαυτό, τόσο στα χορευτικά όσο και στην απαγγελία των ποιημάτων. Ήταν πραγματικά εκπληκτικά, μας εντυπωσίασαν όλους πάρα πολύ, γιατί δεν είναι απλό να μαθαίνουν απ’ έξω και να απαγγέλλουν με ιδιαίτερη ευκολία παιδάκια 4, 5, 6 χρόνων αποσπάσματά από το «Μονόγραμμα», το «Το ρω το Έρωτα» και το «Άξιον Εστί»! Ανέβασαν τον πήχη ψηλά, και οι ηλικιωμένοι μας αγχώθηκαν μη και δεν είναι τόσο καλοί όσο τα παιδάκια μας.
Όμως όταν ήρθε όμως η σειρά τους πραγματικά μας εξέπληξαν όλους, απαγγέλλοντας «Το αγαπώ», «Χριστούγεννα και Ανάσταση», «Παράπονο» και λέγοντας πολλά κομμάτια μέσα από τα ποιήματα του νομπελίστα ποιητή, λες και η απαγγελία ήταν το φόρτε τους, που δεν ήταν, γιατί δεν νομίζω να το είχαν κάνει ποτέ άλλοτε στη ζωή τους. Όμως το έκαναν με την ψυχή τους κι αυτό φάνηκε.
Κλείνοντας, τραγούδησαν το «θαλασσινό τριφύλλι» με όση δύναμη είχαν μα και τεράστια χαρά, τόσο αυτοί όσο και τα παιδιά τους που ήξεραν το τραγούδι και τραγουδούσαν κι αυτά μαζί με τους γονείς τους. Ήταν απίστευτα όμορφο μα και συγκινητικό συνάμα. Το χειροκρότημα του κόσμου ήταν η επιβεβαίωση για όλα αυτά.
Η μουσική και το χορευτικό των παιδιών εντυπωσίασε με το «Δελφινοκόριτσο» κι έτσι, σε μία ολόγλυκια ατμόσφαιρα, έκλεισε η γιορτή! Στη συνέχεια τα παιδάκια μας μοίρασαν ένα δωράκι καλοκαιρινό στον κάθε ένα, ενώ οι ηλικιωμένοι μας έδωσαν το αντίδωρο που είχαν ετοιμάσει κι αυτοί για τα παιδάκια.
Οι μανούλες των παιδιών του Νηπιαγωγείου, σαν καλές οικοδέσποινα μετά από συνεννόηση με τις Νηπιαγωγούς είχαν φτιάξει ένα πάγκο με λογής λογής καλούδια κεράσματα για όλους!
Κεραστήκαμε, φωτογραφηθήκαμε, αγκαλιαστήκαμε και ευχηθήκαμε καλό καλοκαίρι για όλους μας και στο ραντεβού μας το Σεπτέμβρη οι προκλήσεις θα είναι ακόμα μεγαλύτερες γιατί αν 5χρονα και 90χρονα μπορούν να κάνουν τόσο όμορφες εκδηλώσεις, φανταστείτε τι μπορούμε να κάνουμε οι υπόλοιποι που είμαστε σε παραγωγική ηλικία. Αυτό ας αναλογιστούμε, μόνο αυτό.
Ευχαριστούμε θερμά τις Νηπιαγωγούς Βάγια Γιαννάκη- Διευθύντρια, Τουλούπη Κων/να και Νησανάκη Αντωνία που η καλή τους τύχη τις έφερε να θητεύσου δίπλα στην προικισμένη και χαρισματική Βάγια. Που όπως είπα προλογίζοντας την εκδήλωση είναι τυχερά & τα παιδιά που περνούν από τα χέρια τους, γιατί το να απαγγείλεις και να δουλέψεις Ελύτη σε αυτή την ηλικία είναι μία εμπειρία ζωής πού ίσως καθορίσει κιόλας μετέπειτα στάσεις και καταστάσεις γιατί «τίποτα δεν πάει χαμένο»!
Ευχαριστούμε τον Πολιτιστικό Σύλλογο Αγγελιανών για την παραχώρηση του χώρου πού έγινε η εκδήλωση. Ευχαριστώ θερμά τα παιδιά των ηλικιωμένων μας που τους συνόδευσαν και που παρακολούθησαν την εκδήλωση μας. Τέλος, ευχαριστώ τις συναδέλφισσες μου Άννα Αγκουριδάκη, Μαρία Γεράκη και Βίκυ Σχοινάκη, που εκτός ωραρίου τους ήρθαν και βοήθησαν να παρουσιάσουμε όλα όσα είχαμε ετοιμάσει.
Ευχαριστώ τους ηλικιωμένους μας που έδωσαν για μια ακόμη φορά μαθήματα ζωής, τόσο για τα παιδιά όσο και για όλους τους παρευρισκόμενους στην εκδήλωση, αφού πρωταγωνίστησαν και έκλεψαν την παράσταση μαζί με τα παιδάκια μας!
Εμμανουέλα Μαθιουδάκη
Υπεύθυνη του ΚΗΦΗ Δ. Μυλοποτάμου
