Του Ι. Ε. ΗΛΙΑΚΗ
Χρόνια προβλήματα βασικών υποδομών που ταλαιπωρούν, βασανίζουν και απογοητεύουν τους κατοίκους της περιοχής Καμπανού, αλλά και των γειτονικών περιοχών. Επανερχόμεθα και πάλι απογοητευμένοι από τους φορείς της Τ.Α. και των άλλων υπηρεσιών. Επιγραμματικά και περιληπτικά. Αναζητούμε λύσεις και όχι υποσχέσεις.
Τα χωριά του Καμπανού βρίσκονται σ’ ένα απέραντο δάσος με όλη τη βιοποικιλότητα του παράλληλου της Γεωεύκρατης ζώνης αναφοράς. Το δάσος αυτό, από τα σπάνια της Κρήτης δεν έχει ίχνος δασοπροστασίας και πρόσβασης σε ενδεχόμενη πυρκαγιά. Τουναντίον το διατρέχει ένας ρύακας αποβλήτων που μολύνει τον υδροφόρο ορίζοντα εκβάλλοντας τα λύματα του στη θάλασσα του Πετρέ, αφού μολύνει και το φαράγγι από το οποίο διέρχεται και δεν το καθιστά προσβάσιμο.
Η παλαιά Εθνική οδός Ρεθύμνης – Χανίων επιμένει στο μέγιστο μέρος της να είναι επικίνδυνη, με στροφές στενωπούς, κλαδιά, σκουπίδια, κάθε είδους παγίδες.
Επανερχόμεθα για τον άξονα Πετρέ – Πλακιά με διέλευση εκτός οικισμών.
Επέκταση της αστικής γραμμής Βαρσαμόνερου έστω τρεις φορές ημερησίως, για να μην επανέλθουμε στην πρόταση κ. Πολοπετράκη, που δίνει αναπτυξιακές, διαστάσεις και πολλαπλές λύσεις σε αδιέξοδα και βοήθεια στις μικροβιοτεχνίες μεταποιήσεις που δυσκολεύονται στη διάθεση των προϊόντων τους. Ανάπτυξη γενικότερα και πολύμορφα των δραστηριοτήτων των οικισμών, με την ανάδειξη των ιστορικών τόπων και στοιχείων προσκυνηματικού και γενικού τουρισμού. Αν θελήσετε μπορούμε να σας ξεναγήσουμε και να καταδείξουμε τα αναφερόμενα και όχι μόνο, προκειμένου να αντιληφθείτε ιδίοις όμμασι την ερήμωση και εγκατάλειψη της περιοχής.
