Κ. Μητσοτάκης και Τ. Ερντογάν κατά την ωριαία και πλέον κατ’ ιδίαν συνάντηση τους στην Άγκυρα στις 13 Μαΐου συμφωνήσαν για μια ακόμα φορά και επιβεβαίωσαν την απόφασή τους να μην ασχοληθούν με τα βαριά θέματα στις διμερείς σχέσεις που αναπόφευκτα δημιουργούν εντάσεις και να αφιερωθούν σε θέματα «εμπροσθοβαρή», οικονομικής κυρίως φύσης, που διατηρούν το κλίμα ηρεμίας στο Αιγαίο, πρωτίστως. Τη συμφωνία τους αυτή την εξέφρασαν όσο καλύτερα μπορούσαν και στις δηλώσεις – ομιλίες τους μετα το πέρας των συνομιλιών τους.
Μητσοτάκης και Ερντογάν χρησιμοποίησαν χθες στην Άγκυρα τον πλέον «γλυκό» πολιτικό λόγο που διαθέτουν ο ένας απέναντι στον άλλον, προσέχοντας να μην αναφερθούν δια μακρόν σε κανένα από τα πολλά προβλήματα που συντηρεί και επαυξάνει η Άγκυρα σε βάρος της Ελλάδας.
Ο Τούρκος πρόεδρος πάντως δεν παρέλειψε να υπενθυμίσει πολλές φορές το δόγμα του, ότι δηλαδή αν δεν θίγονται «τα δικαιώματα της Τουρκίας» δεν έχει καθένα λόγο να μην επιθυμεί τη διατήρηση της κατάστασης φιλίας με την Ελλάδα. Πίσω από «τα δικαιώματα της Τουρκίας κρύβονται όλες οι επιθετικές και επεκτατικές βλέψεις της Τουρκίας σε βάρος της κυριαρχίας και των συμφερόντων της Ελλάδας. Αυτές τις τουρκικές διεκδικήσεις δυστυχώς καμμιά ελληνική κυβέρνηση, από τη μεταπολίτευση μέχρι και σήμερα, δεν έχει αθροίσει κατανοήσει και αντιμετωπίσει, με αποτέλεσμα να υπάρχει καλό κλίμα στο Αιγαίο, με άγνωστες όμως και λίαν επικίνδυνες συνέπειες που θα έρθουν όταν το αποφασίσει η Άγκυρα. Ο Τούρκος Πρόεδρος δεν παρέλειψε να αναφέρει «την τουρκική μειονότητα» στην Ελλάδα ως «γέφυρα φιλίας» (σσ με τον Τούρκο ΥΠΕΞ μόλις τις προηγούμενες ημέρες να αναφέρεται στην τουρκική μειονότητα της Ξάνθης).
Ο Έλληνας πρωθυπουργός έκρινε ότι δεν είχε κανένα λόγο να σηκώσει το γάντι και σχεδόν εξάντλησε τη δήλωση – ομιλία του, στις θετικές συνέπειες από την οικονομική συνεργασία με κορωνίδα τη βίζα σε Τούρκους πολίτες στα ελληνικά νησιά και στην αγγελία του Κοινού Επιχειρηματικού Συμβουλίου.
Με άλλα λόγια και οι δύο πλευρές φρόντισαν να στείλουν την βαριά και επικίνδυνη για τα εθνικά συμφέροντα ατζέντα διμερών προβλημάτων, στο ντουλάπι, με τα οποία οι ίδιοι δεν θα ασχοληθούν στις διμερείς επαφές τους. Συμφώνησαν μάλιστα ότι για τα εθνικά θέματα και τη διαπραγμάτευση τους ,αρμόδια είναι τα υπουργεία Εξωτερικών και Άμυνας , τα οποία ασχολούνται επισταμένως με τα θέματα αυτά και επομένως τα διμερή προβλήματα δεν μπορούν να είναι συνεχώς στην «προσωπική ατζέντα» των δύο ηγετών….
Αυτό επιτρέπει στον Ερντογάν να κάνει ό,τι σχεδόν θέλει στο επιχειρησιακό πεδίο στο Αιγαίο , χωρίς – ακόμα – να χρησιμοποιεί την τουρκική πολεμική αεροπορία, προσθέτοντας στην διμερή ατζέντα όποιες πρόσθετες διεκδικήσεις έχει.
Αυτό επιτρέπει και στον Κ. Μητσοτάκη να γαντζώνεται στο «ήρεμο» κλίμα και να στέλνει τα δύσκολα στο ράφι με τη ναφθαλίνη και να επιμένει σε μια παραγωγική κανονικότητα.
Ο Τούρκος πρόεδρος σαφέστατα χρησιμοποίησε και τη συνάντηση του με τον Έλληνα πρωθυπουργό για να πλασαριστεί για μια ακόμα φορά διεθνώς ως ο μεγάλος προστάτης , μεσολαβητής των συμφερόντων της Χαμάς προς «όφελος» του παλαιστινιακού λαού», παρατηρώντας μάλιστα ότι ο κ. Μητσοτάκης «έχει λάθος θέση» την οποία πρέπει και να αλλάξει. Ορθώς ο κ. Μητσοτάκης δεν έπεσε στην παγίδα και δεν άνοιξε τη συζήτηση για την κατάσταση στη Γάζα, εμμένοντας στη διεθνή θέση ότι η Χαμάς είναι τρομοκρατική οργάνωση και δεν εκπροσωπεί τον Παλαιστινιακό λαό.
Στην περίπτωση που δεν υπήρχε η έκδηλη διαφωνία για την έκρυθμη κατάσταση στη Γάζα και το χαρακτηρισμό της Χαμάς ως τρομοκρατική ( για την Ελλάδα) ή αντιστασιακή (για την Τουρκία) ,οργάνωση, η χθεσινή συνάντηση Μητσοτάκη – Ερντογάν στην Άγκυρα ήταν προδήλως και συμφωνημένα αποστεωμένη στα μείζονα ελληνοτουρκικά προβλήματα και υπερτραφής σε συμφωνίες χαμηλής πολιτικής, προκειμένου να συντηρηθεί η κατάσταση εύθραυστης ηρεμίας ανάμεσα στις δύο χώρες.
Ήταν το θέμα στο οποίο συμφώνησαν ότι διαφωνούν.
Σε ό,τι αφορά στην πρόσφατη τουρκική πρόκληση με τη μετατροπή της Μονής της Χώρας σε τζαμί, το θέμα επειδή ακριβώς δεν είναι ελληνοτουρκικό θέμα έπεσε στα μαλακά με έκδηλη τη δυσφορία του κ. Μητσοτάκη και την καθησυχαστική αδιαφορία του κ. Ερντογάν.
